Το τέλος ενός ερωτικού μύθου

Τσιγάρα πολλά και βαριά, ποτά αμέτρητα και ακριβά, «σεξ πολύ και ανούσιο» (όπως έγραφε). Ουσίες διάφορες, οικονομικά προβλήματα και γυμνό, πολύ γυμνό. Ολα τα είχε – και μάλιστα από τα 11 της χρόνια – η ζωή τής Σίλβια Κριστέλ, που συνέδεσε το όνομά της από το 1974 με την αισθησιακή «Εμμανουέλα» του κινηματογράφου και την καριέρα της με την κατάρα της ίδιας ηρωίδας: όλοι μετά την «Εμμανουέλα» την έβλεπαν μόνον… γυμνή!

Για έρωτα και αγάπη, από όσους περνούσαν από τη ζωή της, ούτε λόγος – παραπονιόταν τον Ιούλιο, λίγο προτού μπει στο νοσοκομείο με βαρύ εγκεφαλικό. Μόνον ο αισθησιακός, σεξουαλικός μύθος.

Η ζωή της γεννημένης στην Ουτρέχτη το 1952, τρίτης κόρης μιας εύπορης οικογένειας ξενοδόχων, σημαδεύτηκε από τα 14 όταν βρήκε τον πατέρα της στο κρεβάτι με άλλη γυναίκα – «το πιο θλιβερό πράγμα που μου συνέβη», όπως έλεγε μετά. Αλλά και εκείνο που της έδωσε ώθηση. «Ο χωρισμός των γονιών μου ξύπνησε το τέρας μέσα μου. Θα του δείξω του πατέρα μου, έλεγα. Θα γίνω διάσημη. Δεν έγινε βέβαια όπως το ήθελα…».

Ξεκίνησε με δουλειές γραφείου. Επειτα ήρθαν τα καλλιστεία και ο τίτλος Miss TV Holland. Και τα ρολάκια σε ολλανδικές ταινίες. Και στην ακμή της ήρθε η «Εμμανουέλα», ύστερα από πρόταση του παραγωγού Ιβ Ρουσέ-Ρουάρ και μετά την επιτυχία της σκηνής με το βούτυρο στο «Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι».

«Οι ταινίες μου με τον Ροζέ Βαντίμ ή τον Κλοντ Σαμπρόλ δεν είχαν καμία επιτυχία», σχολίαζε η ίδια. «Επαιζα ντυμένη ενώ ο κόσμος με προτιμούσε γυμνή. Κατάλαβα ότι το κοινό αγάπησε και πόθησε την Εμμανουέλα και από μένα περίμενε μόνον να συνεχίσω να δίνω τροφή στις φαντασιώσεις του», έλεγε.

Η «Εμμανουέλα» τροφοδότησε τις ονειρώξεις των αγοριών της εποχής, αλλά άσκησε και μια παράξενη γοητεία η εμφάνιση της ηρωίδας ως επάθλου – αντικειμένου βιασμού. Η ίδια είχε φέρει αντιρρήσεις για τη σκηνή στον σκηνοθέτη Ζουστ Ζέκιν. Οπως ζήτησε να ξαναγυρίσουν τη σκηνή στην οποία φαίνεται να κάνει στοματικό έρωτα στον σύζυγό της στη δεύτερη «Εμμανουέλα», επειδή είχε ξεχάσει τα λόγια της. Η απάντηση του Ζέκιν; «Πες ό,τι σου έρθει. Ετσι κι αλλιώς θα σε ντουμπλάρουμε».

Η σχέση της Κριστέλ με τον κατά 27 χρόνια μεγαλύτερό της βέλγο καλλιτέχνη και συγγραφέα Ούγκο Κλάους της χάρισε τον γιο της Αρθουρ, τον οποίο παραδεχόταν ότι παραμέλησε πολύ. Τα χρόνια εκείνα την κάλεσε το Χόλιγουντ και την άφησε να κρατήσει τα ρούχα της στο «Airport ’79» και στο «Private Lessons» (1981), καθώς το αμερικανικό κοινό δεν είχε δει την «Εμμανουέλα». Πάντως, η πιο «σοβαρή», κατά την άποψή της, ταινία της ήταν ο «Εραστής της λαίδης Τσάτερλι» το 1981.