107 χρόνια γεμάτα από όνειρα

Αν επισκεφθήκατε χθες την πρώτη σελίδα του Google, θα διαπιστώσατε ένα περίεργο, πολύχρωμο σχέδιο να αναπτύσσεται στην αρχική σελίδα του: ένα παιδί κοιμάται στο παιδικό κρεβατάκι του το οποίο, ξαφνικά, ανατρέπεται και το παιδί αρχίζει να πέφτει στην άβυσσο που καταλήγει σε μια θάλασσα. Ευτυχώς, είναι όνειρο. Ο μικρούλης απλώς έχει πέσει από το κρεβάτι του.

Η φιγούρα του παιδιού αυτού που βλέπει όνειρα δεν είναι άγνωστη μορφή σε όσους ασχολούνται με τα κόμικς. Είναι ο Μικρός Νέμο, ο ήρωας που επινόησε ο αμερικανός σχεδιαστής και αφηγητής Ουίνσορ ΜακΚέι (1869-1934) και η πρώτη ιστορία του δημοσιεύθηκε σαν χθες πριν από 107 χρόνια – στις 15 Οκτωβρίου 1905.

Κάθε Κυριακή δημοσιευόταν σε έκταση περίπου μισής σελίδας μία αυτοτελής ιστορία του νεαρού που έβλεπε τα όνειρα. Στη «New York Herald» ώς τις 23/7/1911 υπό τον τίτλο «Little Nemo in Slumberland» («Ο Μικρός Νέμο στη Χώρα του Υπνου)») και στη «New York American» από τις 3/9/1911 ώς τις 26/7/1914 υπό τον τίτλο «In the Land of Wonderful Dreams» («Στη Χώρα των Υπέροχων Ονείρων»).

Η ιστορία είναι πολύ απλή. Αρχίζει πάντα με τον Μικρό Νέμο (στα λατινικά σημαίνει: Κανένας) που ξυπνάει από κάποιο ερέθισμα. Κι ύστερα μπαίνει κάθε φορά σε μια περίεργη περιδίνηση, προσπαθώντας να φτάσει στη Χώρα του Υπνου που έχει βασιλιά τον Μορφέα, για να κάνει παρέα στην όμορφη κόρη του. Στην πορεία αυτή περνάει από μαγικούς κόσμους που δεν υπακούν στους κανόνες της λογικής. Μερικές φορές το ταξίδι είναι τρυφερό και γλυκό, άλλοτε πάλι αγωνιώδες, έως και βίαιο.

Ο ΜακΚέι είναι βιρτουόζος του σχεδίου. Κάθε σελίδα του είναι σχεδιασμένη σαν αυτόνομο έργο τέχνης ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν τα χρώματα, τα πλακάτα χρώματα της λιθογραφίας που συμβάλλουν στο εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Η περιγραφή ονειρικών τοπίων, εξάλλου, παραπέμπει στη φροϋδική θεωρία της ψυχανάλυσης και στην τεχνοτροπία των υπερρεαλιστών, έστω και αν ο Απολινέρ εισήγαγε πρώτη φορά τον όρο το 1917.

Ο Ουίνσορ ΜακΚέι που δεν είχε μεγάλη απήχηση στην εποχή του αναγνωρίστηκε στη συνέχεια και έκτοτε αναδημοσιεύεται συνεχώς. Θεωρείται ότι επηρέασε πολλούς ομοτέχνους του, κορυφαίος εκ των οποίων ο Γάλλος Moebius.