[Ματιές] Αισχρή φάρα

Μόλις είχα απολυθεί από φαντάρος, τέλος της δεκαετίας του ’50 και είχα πιάσει δουλειά σε μια αθλητική εφημερίδα. Μαζί μου εργάζονταν ο Διονύσης Τζεφρώνης, ο Λυκούργος Κομίνης και ο Θόδωρος Σγουρδαίος, μακαρίτες πια και οι τρεις. Ο μισθός μας ήταν σχεδόν «χαρτζιλίκι». Οποτε πηγαίναμε, όμως, στο – τάχα μου – λογιστήριο για να πληρωθούμε, ο λογιστής μάς έδινε τα 2-3 κατοστάρικά μας με χέρι που έτρεμε – σαν να του κόβαμε κομμάτια από την καρδιά! Γι’ αυτό και ο Τζεφρώνης, που ήταν παλαιότερος όλων μας και είχε εργασθεί και σε άλλες εφημερίδες, μας έλεγε πάντα μετά την πληρωμή: «Ετσι συμπεριφέρονται, γενικώς, οι λογιστές». Και σιγομουρμούριζε: «Η αισχρή φάρα των λογιστών!..».

Αυτή τη φράση – «αισχρή φάρα» – θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω στις εφημερίδες και την τηλεόραση τους εκπροσώπους των δανειστών μας. Ιδίως ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, ο Τόμσεν, με όσα λέει και με τον τρόπο που μιλάει, μου σπάει τα νεύρα. Βέβαια, τα λεφτά για τα οποία κουβεντιάζει με τον Στουρνάρα δεν είναι δικά του αλλά των αφεντικών του. Και έχει εντολή να είναι σκληρός διαπραγματευτής, γιατί αλλιώς θα τον απολύσουν. Συμφωνώ. Αλλά εξακολουθώ να τσαντίζομαι. Ετσι δεν νιώθουμε και με τους «αγγέλους κακών ειδήσεων»;

Την τσαντίλα μου την ανέβασε στα ύψη και μια έξυπνη γελοιογραφία του Ηλία Μακρή στην «Καθημερινή». Δείχνει τον Τόμσεν να κάθεται σε ένα τραπέζι και να βασανίζει, με διάφορα κόλπα και «παραγγέλματα», τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη. Και, κυρίως, τον ελληνικό λαό. Που είναι γονατισμένος ενώ, πατώντας στη ράχη του, οι τρεις της ελληνικής κυβέρνησης κάνουν… ακροβατικά! Κάτω βρίσκεται ο Σαμαράς που κρατάει στα χέρια του έναν ισορροπιστή Βενιζέλο. Ο δε Κουβέλης στέκεται επίσης στον αέρα και ισορροπεί πάνω στα παπούτσια του Βενιζέλου!

Το μαρτύριο, όμως, δεν τελειώνει εδώ: ρωτάνε οι τρεις δικοί μας τον Τόμσεν: «Γιατί δεν σε εμπνέουμε; Τι άλλο θες να κάνουμε για να γράψεις αυτήν την παλιοέκθεση;». Και ο Τόμσεν προστάζει: «Θέλω να κάνει τρεις τούμπες στον αέρα ο μεσαίος». Δηλαδή ο Βενιζέλος! Ετσι, με ένα σκίτσο και δυο λόγια, ο Μακρής διεκτραγωδεί το δράμα της χώρας μας. Το τι τραβάμε. Και θα το τραβάμε για πολλά χρόνια ακόμη καθώς βλέπω. Γιατί οι δανειστές μας – οι εταίροι μας, κατά τα άλλα – επιθυμούν να μας τιμωρήσουν όσο πιο βάρβαρα γίνεται. Κι ας ματώνει η καρδούλα της Μέρκελ, όπως διατείνεται η ευσυγκίνητη Καγκελάριος.