[Ματιές] Αυτοκτονίες

Το ‘χαμε παρακάνει, σίγουρα, όπως έγραψε και ο Μανδραβέλης, με τα «ιερά και τα όσια» των προσωπικών δεδομένων. Σκοντάφταμε, συνεχώς, επάνω τους! Αλλά, τώρα, δυστυχώς, φτάσαμε στο άλλο άκρο. Ουσιαστικά, προσωπικά δεδομένα δεν υπάρχουν πια. Ο καθένας μπορεί να σε ξεφτιλίσει δημόσια, χωρίς να βάλει την υπογραφή του, «καταγγέλλοντας» σ’ ένα μπλογκ, ότι είσαι κλέφτης, ρουφιάνος, μιζαδόρος ή δεν ξέρω τι άλλο. Και το κράτος, ατάραχο, να κάνει τον Γερμανό. Γιατί είναι ένα κράτος της πλάκας. Και, βέβαια, της υπερβολής.

Θυμόσαστε τι έγινε με το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους; Απαγορεύτηκε, με νόμο. Αρχισαν, τότε, οι διαμαρτυρίες και το μέτρο ατόνησε. Και διαβάζω, τώρα, ότι το κάπνισμα θα επιτραπεί. Αρκεί ο καταστηματάρχης, καφετζής, μπάρμαν κ.λπ., να πληρώνει! Η απαγόρευση αποφασίσθηκε, επειδή το «κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία». Τώρα, όμως, η προστασία της υγείας πάει περίπατο! Τι είναι η υγεία μπροστά στα φράγκα που θα παίρνει το κράτος από τον μπάρμαν;

Να επανέλθω, όμως, στη δυνατότητα που έχει πια ο καθένας, μέσα από κάποιο μπλογκ, να συκοφαντεί χωρίς συνέπειες και να διασύρει, όποτε γουστάρει, έναν πολιτικό του αντίπαλο, έναν γείτονα, έναν ανταγωνιστή. Είδατε τι συνέβη με τον πρώην υφυπουργό Λεωνίδα Τζανή στον Βόλο; Κρεμάστηκε ο άνθρωπος! Αυτοκτόνησε! Γιατί, όπως έλεγε στους φίλους του, δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει στους δρόμους γιατί τον είχαν βγάλει στη σέντρα, με μια λίστα, αδίκως.

Δεν ξέρω τι έλεγε η λίστα. Και δεν ξέρω, επίσης, αν ο Τζανής αυτοκτόνησε, επειδή αισθανόταν ένοχος – αν ήταν ένοχος – ή γιατί φοβόταν δίκες κ.λπ. Μπορεί, από την άλλη, ο άνθρωπος να ήταν αθώος. Να μην είχε κάνει τίποτα κακό και να τον «λιθοβολούσαν» εχθροί και αντίπαλοί του από μίσος ή διαφορές κάθε είδους. Το βέβαιο είναι, πάντως, ότι ο Τζανής αυτοκτόνησε. Και όπως εκμυστηρευόταν σε φίλους του, αιτία ήταν ότι τον είχαν διασύρει χωρίς λόγο και δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει στους δρόμους.

Αλλά τα πρωτοπαλίκαρα της χούντας, οι «λεβέντες» που βάλανε στον γύψο έναν ολόκληρο λαό, κυκλοφορούσαν και κυκλοφορούν ελεύθερα στους δρόμους. Γιατί το έγκλημά τους ήταν στιγμιαίο και όχι διαρκές, όπως έκρινε η Δικαιοσύνη! Θα μου πείτε, «περσινά ξινά σταφύλια». Πρέπει, όμως, πού και πού να θυμόμαστε και να μη δεχόμαστε ο πάσα εις, χωρίς υπογραφή, χωρίς ταυτότητα, να διαπομπεύει όποιον έχει βάλει στο μάτι, να τον καθιστά αποσυνάγωγο και μερικές φορές να τον οδηγεί στην αυτοκτονία.