[Ματιές] Με τον Πελέ
2 λεπτά
Το διάβασα στη σελίδα του Παντελή Μπουκάλα στην «Καθημερινή» (Κυριακή 30/09), μου άρεσε πολύ και το αντιγράφω: «… ο ερίτιμος Νικολά Σαρκοζί, για κάθε λεπτό στις ανά τον κόσμο διαλέξεις του, παίρνει περίπου τόσα ευρώ όσα ο γκρινιάρης Κριστιάνο Ρονάλντο της Ρεάλ για κάθε κλωτσιά του. Πόσα; 5.500 ευρώ το λεπτό (…). Ε, το δικαιούται ο γίγας της πολιτικής σκέψης. Τόσους ανθρώπους έστειλε στην ανεργία. Οπως τα δικαιούται και ο δικός μας επιφανής πρώην, ο Γ. Παπανδρέου, που κι αυτός δίνει διαλέξεις και αναλαμβάνει σεμινάρια με αξιοζήλευτη αμοιβή, αντίστοιχη των γνώσεών του…».
Αυτά συμβαίνουν με τους πολιτικούς. Ακόμη και με τους δικτάτορες! Εκλέγονται ή καταλαμβάνουν με πραξικόπημα την εξουσία και όταν καταψηφισθούν ή εκδιωχθούν, αφού έχουν φάει το καταπέτασμα, πάλι «μάγκες είναι». Γίνονται σύμβουλοι πρωθυπουργών, διορίζονται σε υψηλές θέσεις, σε εργοστάσια, ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα, μιλώντας, για μπόλικα φράγκα, σε διάφορα πανεπιστήμια και περνάνε ζωή και κότα, ακόμη κι αν έχουν καταστρέψει, με την αποτυχημένη πολιτική τους, την πατρίδα τους! Τα παραδείγματα είναι πολλά και τρανταχτά. Και πείτε μου: ξέρετε κάποιον «πρώην», εκτός από τον Πλαστήρα, που να πέθανε στην ψάθα; Ολοι έφυγαν από το «κουβέρνο» με γεμάτες τσέπες.
Και πάμε και στον Ρονάλντο: είναι ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο. Γιατί πρέπει να κερδίζει όσα κερδίζει ο Σαρκοζί, που τα έκανε μαντάρα στη Γαλλία; Ο Ρονάλντο βάζει γκολ και κάνει τους φιλάθλους να παραληρούν από ενθουσιασμό. Ο Σαρκοζί τι έκανε; Είχε δίκιο ο σπουδαίος Νίκος Καρούζος που μου έλεγε: «Κάθε χρόνο, βγαίνουν στην Ελλάδα πάνω από διακόσιες ποιητικές συλλογές. Ολες αυτές οι συλλογές μαζί δεν πιάνουν μπάζα μπροστά σε μια ντρίμπλα του Χατζηπαναγή»!
Στο σπίτι μου, δίπλα στο τραπέζι που γράφω, έχω μερικά καδράκια με φωτογραφίες που θέλω να τις βλέπω. Είναι μια φωτογραφία των γονιών μου, μια άλλη στην οποία είμαι με τον Ρίτσο και τον Θεοδωράκη, κριτική επιτροπή σ’ ένα διαγωνισμό τραγουδιού, μια τρίτη με τον Τσιτσάνη και τον Μπιθικώτση, στην κηδεία του Γιάννη Παπαϊωάννου, και μια τέταρτη στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Είναι καλοκαίρι, ημίχρονο ενός φιλικού αγώνα ΠΑΟ – Σάντος, κι εγώ, σκυμμένος στο γρασίδι, νεαρός αθλητικός συντάκτης, παίρνω δηλώσεις του Πελέ! Ολοι στέκονται σ’ αυτή τη φωτογραφία με έκπληξη και θαυμασμό και με ρωτάνε διάφορα πράγματα γι’ αυτόν τον ποδοσφαιριστή – μάγο! Φυσικό δεν είναι; Αν ήμουν με τον Σαρκοζί ή τον Παπανδρέου, γι’ αυτούς τούς δύο θα με ρωτούσαν; Αδύνατον!..














