Το χιόνι βάφτηκε κόκκινο

Οταν τα αστυνομικά του μυθιστορήματα άρχιζαν να τον κάνουν διεθνώς γνωστό, ο Τζο Νέσμπο δήλωνε επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο μιας κινηματογραφικής μεταφοράς τους. «Εάν ο Μάρτιν Σκορσέζε μού τηλεφωνήσει, θα το ξανασκεφτώ», είχε πει τότε χαριτολογώντας.

Το ξανασκέφτηκε, και έτσι είδαμε φέτος τους «Κυνηγούς κεφαλών» στους κινηματογράφους. Αλλά και ο Σκορσέζε τού τηλεφώνησε τελικά. Και δέσμευσε το έβδομο από τα εννέα μυθιστορήματά του με ήρωα τον αστυνομικό Χάρι Χόλε, τον «Χιονάνθρωπο». Οχι άδικα. Πρόκειται για ένα βιβλίο με σπουδαία προτερήματα και, κυρίως, μια πλοκή που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις καλύτερες ταινίες δράσης.

Ο Νέσμπο, που ήταν προχθές στην Αθήνα, στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Γκαίτε, το έχει πει άλλωστε και αυτό: «Η γενιά μου έβλεπε πολλές ταινίες». Πιο πολλές από τα βιβλία που διάβαζε. Και αυτό είναι βασική αιτία που τα μυθιστορήματά του έχουν δομή σεναρίου. «Ο χιονάνθρωπος», βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδ. Μεταίχμιο, είναι η ιστορία ενός κατά συρροήν δολοφόνου που σκοτώνει (για την ακρίβεια, εξαφανίζει) γυναίκες που τυχαίνει να είναι και μητέρες. Και που πάντοτε αφήνει, ως υπογραφή, έναν χιονάνθρωπο στην περιοχή του εγκλήματος.

Ο νορβηγός συγγραφέας έχει ήδη καταγραφεί ως βασικός συνεχιστής μιας σχετικά πρόσφατης αλλά ήδη σπουδαίας παράδοσης στο σκανδιναβικό αστυνομικό, που κορυφώθηκε με τον πρόωρα χαμένο Στιγκ Λάρσον («Το κορίτσι με το τατουάζ») και τον Χένινγκ Μάνκελ.

Δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα έχει πουλήσει καθένας από τους δύο σουηδούς λίντερ του αστυνομικού, αλλά και ο Νορβηγός Νέσμπο, όπως άλλωστε και ο Ισλανδός Ιντρίντασον, ακολουθεί πιστά τα βήματά τους. Ο Νέσμπο, στα 52 του χρόνια, έχει γράψει 10 αστυνομικά που έχουν μεταφραστεί σε 40 γλώσσες.

Και να σκεφτεί κανείς ότι δεν ξεκίνησε νωρίς. Πριν γράψει το πρώτο του αστυνομικό, στα 37 του χρόνια, υπήρξε ποδοσφαιριστής, δημοσιογράφος του οικονομικού ρεπορτάζ, χρηματιστής και τραγουδιστής – τραγουδοποιός, μέλος του δημοφιλούς ροκ συγκροτήματος της Νορβηγίας, Di Derre. Στην αρχή, μάλιστα, φαινόταν ότι θα κάνει καριέρα στο ποδόσφαιρο. Αλλά μια ρήξη συνδέσμου στο γόνατο τη διέκοψε πρόωρα. Πρόλαβε όμως, ήδη από τα 17 του, να παίξει σε ομάδα Α’ Εθνικής της Νορβηγίας, τη Μόλντε, και να ονειρευτεί ότι θα αγωνιστεί στην αγαπημένη του βρετανική Τότεναμ.

Σήμερα, πάντως, παραμένει αθλητικός τύπος. Απόδειξη ότι ήδη χθες αναχώρησε από την Αθήνα για την Κάλυμνο. Οχι για μπάνια, αλλά για αναρρίχηση! Είναι η δεύτερη συνεχής χρονιά που επισκέπτεται «τον πιο ωραίο βράχο», «τον καλύτερο ασβεστόλιθο για αναρρίχηση στην Ευρώπη».