Οι 2 ξανθές

Γκρέις και Ινγκριντ, όπως Μέριλιν, Μάρλον Μπράντο, όπως Σοφία και Μαρτσέλο, έγραφε η ιταλική «Ρεπούμπλικα» μέσα στον πυρετό της Μόστρα αυτές τις ημέρες, ενώ τα φλας των φωτογράφων στη Βενετία κυνηγούσαν τις σταρ και τις επώνυμες τουαλέτες στα κόκκινα χαλιά.

Με μια κάποια μελαγχολία, όπως πάντα στα μεγάλα φεστιβάλ όπου, λίγο έως πολύ, όλοι θυμούνται με κάποιον τρόπο την παλιά λάμψη. Ινγκριντ δεν θα υπάρξει άλλη. Γκρέις; Αδύνατο.

Η περιπετειώδης ζωή της Μπέργκμαν είναι ένας θρύλος από μόνη της. Και η «Καζαμπλάνκα» δεν θα ήταν η ίδια χωρίς την Ινγκριντ. Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη στις 29 Αυγούστου του 1915 από σουηδό πατέρα και γερμανίδα μητέρα.

Στο Χόλιγουντ έφτασε με πρόσκληση από τον διάσημο παραγωγό Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, ο οποίος μάλιστα της είχε ζητήσει να μη φοράει τακούνια και να ισιώσει τα δόντια της. Τακούνια δεν φορούσε και δεν έκανε τίποτε στα δόντια της η Ινγκριντ. Σε μια άλλη πρόταση – να αλλάξει το όνομά της, μια και θα ήταν δύσκολο να κάνει καριέρα μ’ αυτό το όχι και τόσο εύηχο αλλά και πολύ γερμανικό, παραμονές του πολέμου – η Ινγκριντ απάντησε επίσης αρνητικά. Ετσι ακριβώς όπως ήταν έγραψε ιστορία: «Καζαμπλάνκα» το 1942, «Νοτόριους» το 1946, το θρίλερ του Αλφρεντ Χίτσκοκ, με συμπρωταγωνιστή τον Κάρι Γραντ.

Ο μετρ του σασπένς ήταν άλλωστε το σημείο επαφής ανάμεσα στις δυο θρυλικές ξανθές. Η Κέλι είχε με τον Χίτσκοκ τρεις μεγάλες επιτυχίες: το «Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως» (Dial M for Murder) τo 1953, τον «Σιωπηλό μάρτυρα» την ίδια χρονιά και το «Κυνήγι του κλέφτη» το 1955.

Και οι δυο γυναίκες, η καθεμία με την ξεχωριστή προσωπικότητά της, γοήτευσαν τον Χίτσκοκ ο οποίος, από τότε που η Μπέργκμαν άφησε το Χόλιγουντ και η Κέλι παντρεύτηκε τον Ρενιέ του Μονακό, δεν σταμάτησε να αναζητά την ξανθιά πρωταγωνίστριά του. Τη Βέρα Μάιλς, την Κιμ Νόβακ, την Ιβ – Μαρί Σεντ, την Τίπι Χέντρεν.

Η «χιτσκοκική» ξανθιά έγινε ο τύπος που το κοινό λάτρεψε. Ενα στυλ που πολλοί δημιουργοί προσπάθησαν να ακολουθήσουν και που, όλοι παραδέχονται, είναι δύσκολο να αναστηθεί ξανά. Η Γκουίνεθ Πάλτροου και η Σιένα Μίλερ; Ξανθές ναι, αλλά…

Η Μπέργκμαν πέθανε το 1982, χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο στα 67 της χρόνια, στο Λονδίνο την ημέρα των γενεθλίων της. Ηταν, όπως έχει ειπωθεί, «η μεγαλύτερη διεθνής σταρ στην ιστορία του θεάματος». Μιλούσε – και ερμήνευε ρόλους – σε πέντε γλώσσες, έπαιξε στο θέατρο, το σινεμά και την τηλεόραση και κέρδισε τρία Οσκαρ ανάμεσα σε άλλα.

Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1982, η Γκρέις επέστρεφε μαζί με τη μικρή της κόρη Στεφανί με το αυτοκίνητό τους από την εξοχή στην πόλη. Κάποια στιγμή, εκεί που οδηγούσε, έχασε τις αισθήσεις της από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη και έριξε το αυτοκίνητο στον γκρεμό.

Βαριά τραυματισμένη και σε κώμα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Μονακό. Η αγαπημένη πριγκίπισσα του κόσμου έσβησε την επόμενη μέρα – εξαιτίας σοβαρής εγκεφαλικής βλάβης η οικογένειά της πήρε την απόφαση να αποσυνδέσει το μηχάνημα – στα 52 της χρόνια, έχοντας ήδη διανύσει μια ζωή σαν παραμύθι με άσχημο τέλος.