[Φαινόμενα] Η βία δεν έχει άλλοθι

Πώς να συνομιλήσεις on camera με το παράλογο; Η Ελλη Στάη, έχοντας απέναντί της στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη να υπερασπίζεται ως «δικαίωμα» τον έλεγχο των αλλοδαπών μικροπωλητών από μέλη και βουλευτές του κόμματός του και τις επιθέσεις καταστροφής των εμπορευμάτων τους, επέλεξε την ιδανική μέθοδο αντιμετώπισής του.

Εμεινε αυστηρά προσηλωμένη στον θεσμικό της ρόλο και τους δημοσιογραφικούς κανόνες με απόλυτη ψυχραιμία. Διόλου εύκολο. Ιδίως η ψυχραιμία. Αλλά μέσα σε λίγα λεπτά κατάφερε να δώσει ένα δείγμα δημοσιογραφίας που αν είχε αναδειχθεί σε κανόνα της τηλεοπτικής ενημέρωσης αυτές τις δύο δεκαετίες – κατά τις οποίες διαμορφώθηκαν τα ήθη των τηλεοπτικών διαλόγων – και κατ’ επέκταση της εγχώριας δημόσιας σφαίρας, το παράλογο σε πλείστες όσες μορφές, συμπεριφορές και εκφορές λόγου δεν θα είχε «νομιμοποιηθεί» σαν διασκεδαστική πινελιά της πολιτικο-ενημερωτικής σόουμπιζ. Θα είχε παραμείνει στο περιθώριο, ενταγμένο στις μη αποδεκτές συμπεριφορές από τα ήθη της δημοκρατίας.

Και δεν θα ήταν διόλου εύκολο, ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες για τον τόπο, η πιο ακραία και βίαιη εκδοχή του να πείσει μέρος των ελλήνων πολιτών ότι μπορεί να αποτελεί λύση στα προβλήματά του.

Τον αριθμό των 500.000 ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής ανέφερε και ο Ηλίας Κασιδιάρης στο δελτίο της ΝΕΤ ως το απόλυτο επιχείρημα υπέρ των μεθόδων βίας που ακολουθούν τα μέλη και οι βουλευτές της.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση η υπεράσπιση του δημοκρατικού αυτονόητου έτσι κι αλλιώς. Πόσω μάλλον στην τηλεόραση, όπου το επιθεωρησιακό περιβάλλον αντιστρατεύεται την κοινή λογική και «ηρωοποιεί» κάθε παραδοξότητα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο αποτελεί και προνομιακό πεδίο κάθε παραλογισμού.

Πώς να συγκρατήσει η κ. Αντωνοπούλου το ξέσπασμα Κασιδιάρη κατά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, ότι είναι «δικηγόρος Εβραίων» ή κάτι τέτοιο; Ξέφυγε με το κοινότοπο «δεν είναι παρών ο κ. Δένδιας» και έγινε διακοπή για διαφημίσεις.

Το «οικοδόμημα» της επιχειρηματολογίας των εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής είναι άριστα συγκροτημένο με τους όρους ενός τηλεοπτικού παραλογισμού που ώς τώρα παρήγε άφθονα, ψυχαγωγικής φαιδρότητας σενάρια, από το «μας ψεκάζουν» και τους «Νεφελίμ» μέχρι πιο «λόγια» και βασισμένα στην «αντιστασιακή» θολούρα του εγχώριου λαϊκισμού.

Απέναντι σε όλα αυτά η Ελλη Στάη επέλεξε να αντιπαραθέσει στο εριστικό ύφος του συνεντευξιαζομένου τη δική της επιμονή στον κανόνα.

Αν για τον Ηλία Κασιδιάρη άλλοθι της βίας των χρυσαυγιτών είναι οι παραβάσεις των κανόνων, η επιμονή στην δημοσιογραφική αυστηρότητα κατάφερε να αναδείξει εκείνον στην θέση του παραβάτη. Να αποδειχθεί δηλαδή, με δυο κουβέντες, ότι η βία είναι ο πυρήνας της ιδεολογίας του και ότι η επίκληση του Συντάγματος είναι αποκλειστικώς επικοινωνιακό όπλο, όπως και οι ελληνικές σημαίες στα χέρια των ταγμάτων εφόδου των χρυσαυγιτών, γίνοται όπλο της μισαλλοδοξίας που απειλεί την κατάλυση κάθε συνταγματικής τάξης.

Λέει άραγε το Σύνταγμα ότι οι έλληνες βουλευτές δικαιούνται να χειροδικούν όπου διαπιστώνουν παρανομίες οποιασδήποτε μορφής; Εναντίον αλλοδαπών μικροπωλητών ή και Ελλήνων; Ειδικώς για τους τελευταίους, βρέθηκε σε δύσκολη θέση και κομπιάζοντας ο κ. Κασιδιάρης αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι και οι έλληνες μικροπωλητές θα βρεθούν στο στόχαστρο αν είναι «παραβάτες». Να, λοιπόν, που δεν έχει όρια η βία όταν αρχίσει. Δεν χρειαζόταν να συνεχιστεί άλλο η συνέντευξη. Οι νόμοι, το Σύνταγμα και οι κανόνες συμπεριφοράς όπως και η σημαία δεν διαχωρίζονται στις δημοκρατίες, ειδάλλως αλληλοαναιρούνται – και επικρατεί ο παραλογισμός της βίας.