[Φαινόμενα] Πρόγραμμα αντί για μάχη της καρέκλας

Πικρό αλλά αληθινό: μικρή σημασία έχει για το φιλοθέαμον το «φύγε-εσύ-έλα-εσύ» των δημοσιογράφων στην ΕΡΤ με κάθε κυβερνητική αλλαγή και το ποιος εξ αυτών θα βγαίνει στο γυαλί. Στο κάτω κάτω και με όλο τον σεβασμό για την εργασία και την προσωπικότητα κάθε συναδέλφου, όλοι κινούνται περίπου στην ίδια επαγγελματική γκάμα. Και για να μην παριστάνουμε τους «κινέζους», η ΕΡΤ δεν είναι BBC και ούτε προς το παρόν φαίνεται η πρόθεση να προσπαθήσει να γίνει στον τομέα της ενημέρωσης.

Θα μπορούσε απλώς να πάψει να αποτελεί το πεδίο της εύκολης αντιπολίτευσης – ιδίως υπό την παρούσα απόπειρα της τρικομματικής κυβερνητικής συνεργασίας -, για να μπορέσει η διοίκηση να προχωρήσει στην παραγωγή προγράμματος.

Αυτός είναι ο ρόλος της ΕΡΤ στην πιο κρίσιμη εποχή για τον τόπο. Και είναι ο δυσκολότερος. Εξίσου δύσκολος με την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας. Γιατί μπορεί να υπάρχουν ακόμη κάποιοι που επιμένουν να παραπλανούν εαυτούς και κοινό, υποστηρίζοντας ότι η τηλεόραση είναι μόνο «ελαφρά ψυχαγωγία» για ένα γερασμένο κοινό, όμως παντού στον σύγχρονο δυτικό κόσμο η τηλεοπτική παραγωγή είναι συνδεδεμένη με την οικονομία κάθε χώρας.

Πουθενά η τηλεόραση δεν είναι αποκομμένη από τη χάραξη εθνικής πολιτικής στους τομείς που αφορούν από την παιδεία ώς την κατανάλωση και από τις επενδύσεις μέχρι την καλλιέργεια εθνικής αυτοπεποίθησης. Και όλα αυτά δεν μπορεί να τα διαμορφώσει και να τα υπηρετήσει ο τομέας της ενημέρωσης, τουλάχιστον όχι από μόνος του.

Αλλο να διατηρείται στις αντιλήψεις του πολιτικού κόσμου της χώρας εκείνη η τόσο ξεπερασμένη αντίληψη ότι οποιαδήποτε τηλεοπτική ενημέρωση «φίλα προσκείμενη» σε οποιαδήποτε κυβερνητική ή κομματική πολιτική αρκεί για να προσφέρει εκλογικά οφέλη. Μάλλον ισχύει το αντίθετο.

Εχει τόσο πολύ προχωρήσει ο κόσμος από την εποχή που περίμενε τα δελτία ειδήσεων για να ενημερωθεί, ώστε κάθε «μέτωπο» που συντηρείται στην ΕΡΤ – μέσω της πολιτικής σκηνής – είναι απλώς χαμένος χρόνος. Το κοινό εξακολουθεί να καταβάλλει το ανταποδοτικό τέλος για να δει πρόγραμμα. Σύγχρονα ντοκιμαντέρ και σίριαλ.

Ναι, τα σίριαλ που οφείλει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή η ΕΡΤ να επανεντάξει στον προγραμματισμό της. Εγχώρια ή και προσεκτικά επιλεγμένα ξένα, από εκείνα, τα καλύτερα των διεθνών αγορών, που πρόσφερε παλαιότερα στο κοινό της συντονίζοντάς το με τις εξελίξεις της τηλεοπτικής αισθητικής και τις τάσεις του παγκόσμιου κοινού. Οσο για ελληνικές παραγωγές, μπορεί να μην υπάρχουν αρκετά χρήματα, αλλά έστω ένα ντοκιμαντέρ και ένα ελληνικό σίριαλ θα ήταν μια αρχή για την επιστροφή της ΕΡΤ στον πραγματικό της ρόλο. Γιατί μπορεί η προηγούμενη διοίκηση να δήλωσε μερικές δεκάδες εκατομμύρια πλεόνασμα (65 εκατ. ευρώ), αλλά με όρους τηλεοπτικής αγοράς αυτή η τακτική απλώς αποτέλεσε τροχοπέδη στη λειτουργία της ΕΡΤ, καθώς το πλεόνασμα δεν έμεινε στα ταμεία της αλλά απορροφήθηκε από τον προϋπολογισμό του κράτους. Ο λόγος ύπαρξης της ΕΡΤ είναι να ενισχύει – αν μη τι άλλο – και τον τομέα παραγωγής, τους έλληνες δημιουργούς, να συντηρήσει, έστω και υποτυπωδώς σε αυτές τις ώρες της κρίσης, την «αγορά» της οπτικοακουστικής δημιουργίας.

Θα έπρεπε να σχεδιαστεί τουλάχιστον μια πολιτική ελληνικών παραγωγών, η οποία να έχει συνέχεια στον χρόνο, με πρόσκληση για πρωτότυπα και σύγχρονα σενάρια . Πολύ περισσότερο όταν η πλειοψηφία των μελών της νέας διοίκησης – και αυτό είναι το αισιόδοξο – έχει συγκροτημένη αντίληψη για όλα αυτά. Η ευχή είναι να μπορέσει να θέσει τις βάσεις για την εφαρμογή τους.