Εδώ γίνεται «του πεζοδρομίου»

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου

Είναι γνωστό ότι στο γύρισμα των εποχών οι νοοτροπίες είναι εκείνες που αλλάζουν τελευταίες. Πόσω μάλλον όταν η νοοτροπία στην ελληνική περιφέρεια συνήθως μοιάζει με τις ρίζες ενός σαπρόφυτου που σιγοτρώει τα θεμέλια σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι. Η εικόνα αυτή μου ήρθε στο μυαλό μετά το συμβάν που με μετέτρεψε από αθηναίο παραθεριστή στην Ερμούπολη της Σύρου σε παρατηρητή «μικρής ατιμίας», ανάλογης με εκείνες που τροφοδότησαν τον Πάνο Καρνέζη για να γράψει τις νουβέλες του.

Η Σύρος λοιπόν δεν έχει ανάγκη από φανάρια για να ρυθμίζουν την κυκλοφορία των οχημάτων. Γεγονός που βοηθά τους κατοίκους του νησιού να «χτίσουν» μια ιδιόμορφη σχέση με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και τη γενικότερη αντίληψη περί οδηγικής συμπεριφοράς. Σε αυτή τη βάση, οι κανονισμοί της στάθμευσης αγνοούνται, για να μην πω καταργούνται. Ετσι η στάθμευση πάνω στο πεζοδρόμιο του οικισμού Βροντάδο Ερμούπολης δεν θεωρείται παράβαση (όπως σου στέλνω στη φωτογραφία), αλλά συνηθισμένη τακτική. Και η διαμαρτυρία του ιδιοκτήτη του ακινήτου ότι τέτοιο παρκάρισμα εμποδίζει την είσοδο στο σπίτι του συνήθως προκαλεί μικροδιαπληκτισμούς γειτόνων.

Σε αυτή την περίπτωση, αγαπητή Φοίβη, μόνο η Τροχαία θα μπορούσε να ρυθμίσει την «αντιδικία». Αλλωστε, η στάθμευση πάνω στο πεζοδρόμιο εξακολουθεί να θεωρείται παράνομη σε όλη τη χώρα ανεξαιρέτως… Κι εδώ υπεισέρχεται η ελληνική μας αδυναμία: έπειτα από κλήση του παραπονεμένου ιδιοκτήτη, η Τροχαία εμφανίζεται στον τόπο του «αδικήματος» και αντί να κόψει κλήση στον παραβάτη οδηγό, τον ειδοποιεί να απομακρύνει – απλά – το όχημα.

Και για να μη μείνουν οι αναγνώστες με την απορία αυτής της ειδικής μεταχείρισης, μοιράζομαι μαζί σου το «μυστικό». Στις τοπικές κοινωνίες, παραβάτες και ελεγκτές της ευρυθμίας, αν δεν είναι συγγενείς, είναι στενοί φίλοι. Οι δεσμοί αίματος και φιλίας αποδεικνύονται άρρηκτοι. Και κανένας κανονισμός ή νομική διάταξη δεν μπορεί να τους επιβληθεί.

Σε ευχαριστώ για τη φιλοξενία,

Θρασύβουλος Γονατάς, Καισαριανή

Δεν ξέρω τι είναι πιο ισχυρό, οι δεσμοί αίματος ή οι περιβόητες κουμπαριές, πάντως η Ελλάδα έτσι συνεχίζει να πορεύεται, απ’ ό,τι φαίνεται, χωρίς να πτοείται από πτωχεύσεις και Μνημόνια. Αλλωστε, το να καβαλάς πεζοδρόμιο είναι και μαγκιά. Ακόμα καλύτερα αν είναι και τζάμπα.