Μια διακριτική τελετή

ΣΥΝΗΘΙΖΕΤΑΙ στην Ελλάδα, όταν κάτι πάει καλά, να μη δίνουμε σημασία ενώ, αν δεν είχε πάει, να χαλάει ο κόσμος. Αυτό που θα μπορούσε να μην πάει καλά ήταν η αιφνίδια απόφαση του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Τουρκίας Μπεκίρ Μποζντάγ να γιορτάσει την περασμένη εβδομάδα στη Θράκη το τέλος της νηστείας του Ραμαζανιού. Η ελληνική κυβέρνηση ανησύχησε από δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου που προέβλεπαν το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν επεισόδια εις βάρος του από εγχώριους ακροδεξιούς. Πήρε όσα μέτρα έπρεπε να πάρει και κράτησε χαμηλά το θέμα. Ο τούρκος αντιπρόεδρος ήλθε σχεδόν ινκόγκνιτο, συνεόρτασε και απήλθε χωρίς καν το πάρει κανείς είδηση.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ, ωστόσο, της τουρκικής αντιπροσωπείας – στην οποία μετείχαν ο βουλευτής Αδριανούπολης και προσωπικός φίλος του Ερντογάν Μεχμέτ Μουεζίνογλου και ο Χαλίτ Ερέν, πρόεδρος του Κέντρου Ισλαμικής Ιστορίας, Τέχνης και Κουλτούρας – είχε ορισμένα απρόοπτα. Για την ακρίβεια, την Παρασκευή στο Τελωνείο των Κήπων δημιουργήθηκε εμπλοκή με τα διαβατήρια των συνοδών του τούρκου αναπληρωτή πρωθυπουργού. Το διαβατήριο του βουλευτή Μουεζίνογλου έγραφε «Gumulcine» αντί «Κομοτηνή» και στα έγγραφα της συζύγου του αντί «Ελλάδα» υπήρχε «Yunanistan», ενώ στο διαβατήριο του Ερέν αναφερόταν η τουρκική ονομασία του χωριού Ραγάδα του νομού Ροδόπης. Χρειάσθηκε να γίνουν κάποιες άτυπες διπλωματικές διευθετήσεις για να περάσουν τα ελληνικά σύνορα αλλά το επεισόδιο υποβαθμίσθηκε και από τις δύο πλευρές.

ΕΚ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥ, το ελληνικό σχέδιο για το Ραμαζάνι λειτούργησε στην εντέλεια και αυτό απέκλεισε ενδεχόμενα σχέδια άλλων κύκλων. Είχε εκπονηθεί πριν από έναν χρόνο από την Αννα Διαμαντοπούλου ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο της κατάληψης πλατειών και βελτιώθηκε φέτος. Δηλαδή περί τους 15 δήμους διέθεσαν χώρους για τις θρησκευτικές ανάγκες των μουσουλμάνων της περιοχής τους, χωρίς να τους ανακοινώσουν εκ των προτέρων. Στο ΣΕΦ όπου είχαν στηθεί τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, με πρώτο το Ρόιτερ, ήταν παρών ο γενικός γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλατζής και είχε την ευκαιρία να γνωρίσει και τους ιμάμηδες που χοροστατούσαν. Στο τέλος οι διοργανωτές, με επικεφαλής τον πρέσβη του Πακιστάν, τον ευχαρίστησαν, ενώ το ίδιο έκαναν εγγράφως και διάφορες αραβόφωνες κοινότητες. Η εικόνα διεθνώς ήταν καλή – στην Ελλάδα απλώς δεν υπήρξε εικόνα.

Ασκήσεις ηγεσίας

ΜΕΧΡΙ ΑΡΓΑ ΧΘΕΣ το απόγευμα δεν είχε αποσαφηνιστεί το θέμα της συνάντησης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα με τον επικεφαλής του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα. Διευκρινίστηκε όμως ότι επιθυμία του ΣΥΡΙΖΑ είναι να γίνει η συνάντηση. Για την ακρίβεια, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Πάνο Σκουρλέτη (φωτογραφία), διατυπώθηκε επισήμως αίτημα ώστε ο Αλέξης να τα πει με τον Λουξεμβούργιο.

ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ, ο Τσίπρας μπαίνει για τα καλά στο νόημα της υπόθεσης «αρχηγός μεγάλου και πολυσυλλεκτικού κόμματος», όπως θεωρείται πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ. Τα επεισόδια της Υδρας έκαναν άνω κάτω την Κοινοβουλευτική Ομάδα, από την οποία διατυπώθηκαν τόσες θέσεις όσοι και οι βουλευτές που ρωτήθηκαν επί του θέματος. Ο πρόεδρος του κόμματος επικοινώνησε τηλεφωνικά με δύο τουλάχιστον από τους αντιφάσκοντες βουλευτές, ο εκπρόσωπος Τύπου έκανε μια – καθυστερημένη – δήλωση μόλις χθες και αυτό που μένει για να δέσει το γλυκό της ασυνεννοησίας είναι αν θα γίνει αποδεκτή η πρόταση του Αλέξη Μητρόπουλου να συνέλθει η Κοινοβουλευτική Ομάδα για να συζητήσει επί του θέματος. Ολα αυτά πάντως αρχίζουν να μετράνε ως ασκήσεις ηγεσίας στην Κουμουνδούρου.

Πονοκέφαλοι

ΚΑΘΩΣ ΕΠΑΝΑΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ από σήμερα μετά τις σύντομες διακοπές των βουλευτών η Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, αρχίζουν και οι πονοκέφαλοι για τους επικεφαλής των τριών Κοινοβουλευτικών Ομάδων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Τους απασχολούν κυρίως ζητήματα κομματικής πειθαρχίας, την οποία θα χρειαστούν ούτως η άλλως ενόψει των κρίσιμων ψηφοφοριών που επίκεινται. Αρχίζουν όμως και τα σενάρια για διάφορες κοινοβουλευτικές ντρίμπλες που θα επιτρέψουν στην κυβέρνηση να βγει χωρίς τραύματα από την υπόθεση των νέων μέτρων λιτότητας. Ενα από αυτά εξετάζει κατά πόσον ο κανονισμός της Βουλής επιτρέπει να μην κατατεθεί ειδικό νομοσχέδιο για τα μέτρα και να συμπεριληφθούν στον νέο προϋπολογισμό.