Ο «μπαμπάς» του ET και του Αλιεν δεν μένει πια εδώ

Η απόσταση που χωρίζει τις υπέροχες δημιουργίες του Κάρλο Ραμπάλντι από τα ψηφιακά ειδικά εφέ που έχουν κατακλύσει τις οθόνες του σήμερα, είναι και η διαφορά που χωρίζει την αλήθεια από την αληθοφάνεια. Τα μεν τελευταία είναι όντως θεαματικά και πολύχρωμα, τα πρώτα όμως έχουν ένα μεγάλο ατού – που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί από το σινεμά: δεν μοιάζουν αληθινά. Είναι αληθινά.

«Παιδί» του Ραμπάλντι είναι ο περίφημος «ΕΤ ο εξωγήινος» που σκηνοθέτησε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Αλλά και το τρομαχτικό «Αλιεν» της ταινίας του Ρίντλεϊ Σκοτ. Και ο γιγάντιος «Κινγκ Κονγκ» του 1976. Και για τα τρία κέρδισε Οσκαρ ειδικών εφέ.

Γεννημένος στο Βιγκαράνο Μαϊνάρντα, μια επαρχιακή κωμόπολη λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Μπολόνια, ο Κάρλο Ραμπάλντι επέδειξε από νωρίς την αγάπη του για τις εικαστικές τέχνες αλλά, για να ικανοποιήσει την οικογένειά του, πήρε το πτυχίο του στη Γεωμετρία πριν γίνει δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μπολόνια.

Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πιάνει αμέσως δουλειά στην, τότε, απορυθμισμένη ιταλική κινηματογραφική βιομηχανία και εκεί θα αποδείξει αμέσως τις ικανότητές του, σε μια σειρά μικρών ιταλικών ταινιών τρόμου και επιστημονικής φαντασίας. Οι παραγωγοί εντυπωσιάστηκαν, όχι τόσο από τα αποτελέσματα της δουλειάς του, όσο από το πολύ χαμηλό της κόστος: ο Κάρλο Ραμπάλντι μπορούσε να στήσει ένα πειστικό ειδικό εφέ από το τίποτα και να το κάνει να αστράφτει στην οθόνη.