Λεμονόκουπες
1 λεπτό
Είναι η πιο παράδοξη τουριστική ατραξιόν στην παραλιακή ζώνη Ξυλοκάστρου Κορινθίας: εκατοντάδες λεμόνια που σαπίζουν μέσα στα κτήματα των παραθεριστών. Σαν πόστερ του ΕΟΤ που πλέον δεν συγκινεί κανέναν παρά την πολυχρωμία του. Μα πού πήγαν όλοι οι παραγωγοί;
Οταν δεν διεκτραγωδούν τον μεγάλο τους θυμό για τον ανταγωνισμό στα καφενεία της περιοχής, στρέφονται γενικώς και αορίστως εναντίον των μεταναστών που «εδώ και χρόνια τούς πήραν τις δουλειές». Τώρα που ο τεχνητός παράδεισος των επιδοτήσεων μπήκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας (συγγνώμη κ. Τσίπρα), τώρα που χάθηκαν «όλα τα κιλά και όλα τα λεφτά», χρειάζεται ένα άλλοθι.
Οσοι παραιτήθηκαν από τον μόχθο τους και κλαίνε πάνω στα ερείπια του παλιού καιρού έχουν ανάγκη από μια μαγική σκέψη για να αποφύγουν τη μετωπική με τις ευφάνταστες ιδέες της επιχειρηματικότητας. Ενα κλισέ για παρηγοριά. Κι αυτό δεν είναι άλλο από την ξενική εκφορά των ελληνικών στα λεμονοδάση της Κορίνθου.
Η εξίσωση για δυνατούς λύτες φτάνει στο τέλος της με δύο ακόμη μεταβλητές: το θηριώδες ποσοστό της Χρυσής Αυγής στον νομό – από τις ειδήσεις που έβγαλε η επόμενη ημέρα των εκλογών – και τις διογκωμένες εισαγωγές λεμονιών από Αργεντινή. Την περασμένη χρονιά η πάλαι ποτέ χρεοκοπημένη χώρα ήταν ο Νο1 τροφοδότης μας.














