Το αγριόγιδο

«Την τρίτη φορά θα τη φας την κουτουλιά» του είπε με τον τρόπο του το αγριόγιδο. Δεν ήταν σίγουρο αν αυτό το πράγμα το οποίο εμφανίστηκε λίγα εκατοστά μακριά από το ρουθούνι του ήταν το ίδιο που είχε εμφανιστεί και τον περασμένο μήνα. Εμοιαζε πολύ όμως. Απλώς τώρα το κεφάλι του γυάλιζε, ενώ την προηγούμενη φορά είχε τρίχωμα.

Το αγριόγιδο είχε μείνει ακούνητο, λες και το χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Καθόταν σε μια κορυφή του Ολύμπου, στο χείλος του γκρεμού, και μηρύκαζε την τροφή που είχε βοσκήσει νωρίτερα το πρωί. Κάποια αποφράδα στιγμή όμως, εκεί ψηλά στην ερημιά του κόσμου όπου το μόνο που ακουγόταν ήταν ο παγερός άνεμος και οι μασέλες του που έτιζαν, «αναδύθηκε» μια καράφλα που δεν μπορούσε να ανήκει σε κανέναν άλλο παρά σε έναν ορειβάτη.

Ο ταλαίπωρος ορειβάτης, άλλος από εκείνον που είχε ξεπροβάλλει τον προηγούμενο μήνα, πήγε να ακουμπήσει το κεφάλι του για να δει τι συνέβαινε στο πλάτωμα της κορυφής, αλλά σχεδόν κουτούλησε στο τσαγούλι του γιδιού. Τυχερός ήταν γιατί αν το ζωντανό είχε αλλάξει πλευρό, μπορεί να κουτούλαγε αλλού και τότε θα είχε βρεθεί εκεί απ’ όπου ξεκίνησε με πολύ ανορθόδοξο τρόπο.

Η συνήθεια των ορειβατών να ξεφυτρώνουν απρόσκλητοι στα πιο απίθανα μέρη εκνευρίζει το περήφανο αγριόγιδο που δεν μπορεί πουθενά να ησυχάσει. Εκείνο το πρωινό ο τύπος με την ιδρωμένη καράφλα και την παραμορφωμένη από τη δίψα και την κούραση φάτσα τη γλίτωσε και δεν έφαγε την κουτουλιά.

Το ζώο σηκώθηκε και πήγε στην άλλη πλευρά του βουνού, ελπίζοντας πως δεν θα δει κι από εκεί να ξεπροβάλλει άλλος από το ίδιο σινάφι. Ο Ολυμπος είναι ένα από τα βουνά όπου εξακολουθούν να ζουν οι λιγοστοί (από το ανελέητο κυνήγι) πληθυσμοί που απέμειναν. Δηλαδή γύρω στα 500 άτομα. Ζουν επίσης στον Γράμμο, τον Σμόλικα, την Οίτη, τη Ροδόπη, την Πίνδο και τα ορεινά τμήματα άλλων βουνών.

Τον χειμώνα κάθονται στις δασώδεις πλευρές των βουνών σε ύψος όχι μεγαλύτερο από 1.500 μέτρα, ενώ το καλοκαίρι ανεβαίνουν ακόμη ψηλότερα. Τα αγριόγιδα μετακινούνται σε κοπάδια από 5 μέχρι 15 άτομα και ζουν μέχρι 20 χρόνια. Το βάρος τους μπορεί να φθάσει τα 50 κιλά. Εχουν μυώδη πόδια ενώ τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά διαθέτουν κέρατα που είναι λυγισμένα προς τα πίσω. Είναι σαφές ότι αν ο ορειβάτης έρθει για τρίτη φορά μούρη με μούρη με το αγριόγιδο, αρσενικό ή θηλυκό, δεν θα τη γλιτώσει.