Κρίση, καιρός για σουίνγκ!

«H ζωή είναι πολύ πιο πλούσια με ένα υγιεινό ανακάτεμα ρυθμών. Και δεν χρειάζεται καν να πω ότι όσο πιο πολλή διασκέδαση βάζεις μέσα τόσο το καλύτερο» λέει συχνά ο Τόμας Λάουντερντεϊλ από τη θέση του πιανίστα και της μικρής αλλά πολύ επιτυχημένης και παγκοσμίου φήμης ορχήστρας που ακούει στο πολύ κεφάτο όνομα Pink Martini.

«Μα πού ζεις, Τόμας;» (εσύ και τα μαρτίνι σου, την ώρα που μέχρι και ο επίσημος εκπρόσωπος του μαρτίνι, ο Τζέιμς Μποντ, οσονούπω το γυρίζει στις μπίρες), δικαιούται να ρωτήσει ο αναγνώστης. Μέσα στην ίδια φράση δυο λέξεις – κόκκινο πανί – «πλούσια» και «διασκέδαση» – ακούγονται σαν πρόκληση και φάουλ με κίτρινη κάρτα στον καλλιτέχνη για να τον επαναφέρει στην τάξη και να συμμορφωθεί.

Ομως ακριβώς εδώ είναι το θέμα. Ο προφέσορας Λάουντερντεϊλ από το Ορεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών, με ειδίκευση σε θέματα τόνωσης ηθικού και τα σχετικά, ανήκει στη σχολή των ρετρο-μουσικών με εγγυημένη δράση στη σωστή ψυχοσύνθεση του ατόμου. Συνιστάται σε εποχές κρίσης, άγριου πρέσινγκ και οικονομικής ύφεσης. Και καθόλου τυχαίο είναι που αλλεπάλληλα κύματα ρετρομανίας καταφθάνουν συνέχεια στην ποπ, τη μόδα, την αισθητική και την κουλτούρα γενικότερα.

Ο «καθηγητής» του Ορεγκον και η ορχήστρα των ένθερμων υποστηρικτών του ταξιδεύουν ως Pink Martini από τη δεκαετία του ’90 ώς σήμερα και διαδίδουν τη θεωρία τους. «Οι παλιοί καλοί καιροί σε νέες εκτελέσεις». Με άλλα λόγια, τζαζ, σουίνγκ και καλοπέραση – ηχηρή αντίσταση και όμορφα τραγούδια για εποχές στενές και αφόρητες. Μια ανάσα.

«Οι άνθρωποι που μετακόμιζαν στο Ορεγκον», κατά τον Λάουντερντεϊλ, «δεν έρχονταν προς τα δυτικά για να γίνουν πλούσιοι. Ερχονταν απλώς για να ζήσουν καλύτερα και αυτό είχε άμεση σχέση με τον σεβασμό που έδειχναν στη γη τους. Και νομίζω ότι κι εμείς σήμερα ανήκουμε κατά κάποιον τρόπο σε αυτή την παράδοση, ένα διαφορετικό είδος πρωτοπόρων». Ετσι, κρατάει την επαφή με την παράδοση, με το να τη μεταφέρει στην εποχή μας και τα ζητούμενά της. Ο Λάουντερντεϊλ είναι υποστηρικτής τoυ κινήματος Occupy – έχει παίξει μουσική στις συγκεντρώσεις. Οι παλιοί ρυθμοί και το ρετρό στυλ στην υπηρεσία προοδευτικών δυνάμεων.

Στην ποπ άλλωστε, το καινούργιο έρχεται μέσα από διαφορετικούς συνδυασμούς των παλιών. Ή με μια νέα ματιά στις παλιές, ανθεκτικές φόρμες. Οι σουίνγκ μπάντες ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Από τους Hot Club Of Cowtown με hot jazz και western swing από το Τέξας ώς τους δικούς μας Penny and the Swing Cats, από τις πιο δραστήριες και δημοφιλείς μπάντες της ελληνικής σκηνής, οι μουσικές με ηχώ από τις δεκαετίες ’30, ’40, ’50 κάπου εκεί έξω θα σε πετύχουν.

Η τεχνολογία που εξασφαλίζει άμεση και εύκολη πρόσβαση σε ό,τι παλιό, το φέρνει σαν καινούργιο μπροστά. Ο Μπομπ Γουίλς και οι Texas Playboys του βρίσκουν με το «New San Antonio Rose» του 1944 μέσω YouTube ένα νέο κοινό, που και αυτό ακούει κάτι «νέο» κι ας είναι από το ’44.

Οι εποχές ανακατεύονται και η διάθεση ανεβαίνει. Τα μαρτίνι έχουν σερβιριστεί. Στη μεγάλη κρίση, στο κραχ, όταν ο κόσμος δεν είχε δουλειές – όπως ακριβώς τώρα – η μουσική έπαιρνε θέση και ξεκινούσε ο χορός. Στην Αθήνα οι Pink Martini θα έχουν μαζί τους τη Στορμ Λαρτζ στο τραγούδι και στις αποσκευές τους τραγούδια όπως τα «Amado Mio», «Una Notte a Napoli» και πολύ πιθανόν «Τα παιδιά του Πειραιά».