Η Μέρκελ στον «Τιτανικό»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ας υποθέσουμε ότι όλα αυτά που ζούμε δεν υπάρχουν. Ας υποθέσουμε ότι «λεφτά υπάρχουν» – στην τσέπη σας. Και ότι έχετε σκοπό να τα επενδύσετε – που λέει ο λόγος…
Και ας υποθέσουμε ότι έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε δύο επιχειρήσεις. Η πρώτη χάνει δουλειές στο εξωτερικό διότι είναι ακριβή στις τιμές, παρότι δεν πληρώνει μεγάλους μισθούς κι όλα τα σχετικά. Αλλά κάνει μεγάλη προσπάθεια να «μαζέψει» το κόστος της, κάνει απολύσεις, κλείνει εργοστάσια – κι ας χάνει τις παραγγελίες.
Η δεύτερη επιχείρηση πληρώνει καλά, αλλά κάνει συνεχώς επενδύσεις και έχει ρίξει το κόστος. Σκίζει στο εξωτερικό και δεν χάνει ούτε μισή παραγγελία.
Ποια θα επιλέγατε αν – λέμε, αν – «λεφτά υπήρχαν»; Προφανώς, τη δεύτερη επιχείρηση, έτσι δεν είναι; Λοιπόν, η πρώτη επιχείρηση είναι το όραμα της Ανγκελα Μέρκελ: μία Ευρώπη «συμμαζεμένη» δημοσιονομικά, με πολύ κόσμο να πεινάει και χωρίς ιδιαίτερο επενδυτικό ενδιαφέρον.
Αυτό που κάνει ο κ. Ομπάμα, αυτό που θέλει να κάνει ο κ. Ολάντ, είναι η δεύτερη επιχείρηση. Μια εταιρεία που έχει δουλειές, είναι μια εταιρεία που πάει καλά και, άρα, ενδιαφέρει τους επενδυτές. Μπορεί να κλείσει μόνο αν τη «στραγγαλίσουν» οι τράπεζες, οπότε επανερχόμαστε στην πρώτη περίπτωση, εκείνη της «συνταγής Μέρκελ».
Οι δουλειές
Η Ευρώπη της διαρκούς δημοσιονομικής προσαρμογής είναι ένας οικονομικός χώρος διαρκούς κερδοσκοπίας των ομολογιούχων – που γίνεται πιο ευάλωτος καθώς δεν υπάρχει η προσδοκία ότι «θα ανοίξουν οι δουλειές». Σε ένα τέτοιο σενάριο, όλη η Ευρώπη είναι στην πρώτη θέση του «Τιτανικού» – μαζί και η Γερμανία κι ας μην το ξέρει
Αντίθετα, ό,τι κάνει την Ευρώπη να αναπτύσσεται – ακόμα και τα ελαφρώς μεγαλύτερα ελλείμματα, αν χρησιμοποιούνται ως ώθηση της ανάπτυξης – είναι ακριβώς εκείνο που την καθιστά επενδυτικά συμφέρουσα.
Σε μια Ευρώπη της λιτότητας δεν επενδύει κανείς, το άψογο δημόσιο χρέος φέρνει κέρδη μόνο αν μεγαλώσει. Αλλά σε μια Ευρώπη της ανάπτυξης όλοι θα θελήσουν να επενδύσουν, αρκεί να την αφήσει η κυρία Μέρκελ να υπάρξει…
Google news
