Τα πενάκια της κρίσης

«Να κάνω τι; Είμαι άνεργη. Εχει τελειώσει και το μελάνι του εκτυπωτή. Ούτε το βιογραφικό δεν μπορώ να τυπώσω…».

Η Σαμ είναι μια αδύνατη καρικατούρα γυναίκας με σγουρό μαύρο μαλλί. Στην κορυφή του, αντί για κοκαλάκι (ή φιογκάκι), έχει έναν φάκελο κλειστό όπου με μεγάλα γράμματα αναγράφεται «Εκκαθαριστικός Απλήρωτος Λογαριασμός ΔΕΗ». Η Σαμ είναι άνεργη, μόνη και χωρίς μία και δεν μιλάει και αγγλικά για να μεταναστεύσει στην Αυστραλία.

Αν νιώθετε ότι έχετε κάτι κοινό μαζί της, θα βρίσκεται από σήμερα στο Πάρκο Ελευθερίας, μέλος της ευρύτερης παρέας που συμμετέχει στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Κόμικς που οργανώνει το εικαστικό και λογοτεχνικό περιοδικό «Νέο Επίπεδο», με τίτλο «Μόνο τα νεκρά ψάρια πάνε με το ρεύμα».

Πενήντα τρεις δημιουργοί, μεταξύ αυτών και νεαρά παιδιά από 18 ετών που εμφανίζονται για πρώτη φορά, καταγράφουν, σχολιάζουν, καυτηριάζουν τα τεκταινόμενα. Η έκθεση χωρίζεται σε δυο ενότητες. Πρώτον, έργα γνωστών δημιουργών. Γιάννης Καλαϊτζής (είναι ο τιμώμενος της έκθεσης), Soloup, Σπύρος Δερβενιώτης, Φώτης Πεχλιβανίδης, Σόλης Μπαρκής, Πέτρος Ζερβός, Παναγιώτης Μιτσομπόνος, Αλέξια Οθωναίου, Ανδρέας Ζαφειράτος, Θάνος Ανεστόπουλος, Nίκος Γιούζεφ κ.ά.

Η δεύτερη ενότητα περιλαμβάνει το διαγωνιστικό κομμάτι, με κόμικς νέων κομικογράφων, ηλικίας κάτω των 30 ετών. Ολα θα συμπεριληφθούν στον κατάλογο/βιβλίο που εκδίδει το «Νέο Επίπεδο».

Μέσα στο τετραήμερο έχουν προβλεφθεί πολλή μουσική, χορός, workshops. Ο Βασίλης Βασιλάτος και ομάδα κρουστών του ΕΜΠ, οι Neon, o The Boy, o Lolek, o Σόλης Μπαρκής με το τρίο του, ο Θάνος Ανεστόπουλος, οι Cold Feet, οι Intravenus, οι Ιmpro Risk κ.ά., ενώ στο εργαστήρι που οργανώνουν οι Δημήτρης Βανέλλης και Θανάσης Πέτρου (Τρίτη 3/7) θα γίνουν προβολές και διαλέξεις.

«Σε μια τέχνη τόσο ζωντανή και τόσο αγαπητή από τα νέα παιδιά, είναι κρίμα να μη δίνονται διέξοδοι», λέει ο Γιάννης Στεφανάκις, εκδότης του περιοδικού «Νέο Επίπεδο» που οργανώνει την έκθεση. «Ειδικά στις μέρες που περνάμε, η έμπνευση και η όρεξη για δημιουργία δεν πρέπει να σταματάνε. Και το κόμικς είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον γιατί δίνει τη δυνατότητα να καταγγείλεις».

Το 1994 διοργάνωσε το 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Κόμικς (στο Πάρκο Ελευθερίας ήταν και τότε) και κάποιοι από τους πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες προχώρησαν, βρήκαν τον δρόμο τους, βρήκαν δουλειές. «Υπάρχει συσσωρευμένη απογοήτευση. Λες κι έχει αρρωστήσει κάτι. Σου λέει ο άλλος “δεν θέλω να κάνω τίποτα. Γιατί να κάνω; Για να μαζεύω δουλειά στο εργαστήριό μου;”. Αλλά πρέπει να αντιδράσουμε, δεν πρέπει;».