Το μεταναστευτικό ζήτημα

Το ζήτημα της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών είναι μείζον πολιτικό θέμα. Χρειάζεται μια συνεπής και συγκροτημένη εθνική και κυρίως ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, που θα αντιμετωπίζει τα ζητήματα της θωράκισης των συνόρων, τον εκσυγχρονισμό του συστήματος ασύλου, την αντιμετώπιση της μαύρης εργασίας παρανόμως διαμενόντων και της ισοκατανομής, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, των βαρών που προκύπτουν από τις μεταναστευτικές ροές. Τα τελευταία χρόνια, παρά τις όποιες καθυστερήσεις, αλλά και αδυναμίες της ΕΕ, έχουν γίνει βήματα στην κατεύθυνση διαμόρφωσης μιας ολοκληρωμένης μεταναστευτικής πολιτικής, που σέβεται τις διεθνείς συνθήκες, αναγνωρίζει τις πολυεπίπεδες δυσκολίες του θέματος, αποφεύγει την επιδερμική και συνάμα λαϊκίστικη προσέγγιση. Αυτό αποτελεί έναν καμβά, πάνω στον οποίο πρέπει να «κεντήσουμε», και όχι να ξηλώσουμε, δίνοντας άλλοθι σε όσους επιδιώκουν την έξωση της χώρας από τη ζώνη Σένγκεν, εντείνοντας την ενδοευρωπαϊκή απομόνωσή της. Ιδιαίτερα τώρα που και στο θέμα αυτό παρατηρείται, έπειτα από πολύ αγώνα, σύγκλιση των απόψεων των χωρών του Νότου.

Γι’ αυτό, στο φόντο του ασυνάρτητου λαϊκισμού των ημερών, καλό είναι να υπενθυμίζουμε ορισμένα ζητήματα, καθώς και απόψεις, που καλλιεργούν τον ρατσισμό, τα φοβικά σύνδρομα και ωθούν σε ακραίες συμπεριφορές, δεν συμβάλλουν σε μια ψύχραιμη αντιμετώπιση του προβλήματος.

Είναι σαφές ότι άλλο οι παρανόμως εισερχόμενοι, οι οποίοι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία πρέπει να επιστρέψουν στις χώρες τους, και άλλο οι δικαιούχοι προστασίας του ασύλου, το οποίο είναι υπέρτατο ανθρώπινο δικαίωμα και έχει να κάνει με την προστασία εκείνων των οποίων η ζωή, τα πιστεύω τους, η πολιτική τους τοποθέτηση, η φυλή, η θρησκεία αποτελούν πρόβλημα επιβίωσης στη χώρα προέλευσής τους.

Μέσα από οργανωμένες δομές και τεκμηριωμένες διαδικασίες, που ανταποκρίνονται στις ευρωπαϊκές συμβάσεις αλλά και στον πολιτισμό μας, οφείλουμε να προχωρήσουμε στην πλήρη υλοποίηση σχεδίων που έχουν υποβληθεί και εγκριθεί από τις αρμόδιες Αρχές της ΕΕ.

Οι πρωτοβουλίες του υπ. Προστασίας του Πολίτη, μια και η ανεξάρτητη Αρχή υπηρεσίας ασύλου υπάγεται σ’ αυτό, οφείλουν να συμβάλλουν ουσιαστικά στη δημιουργία, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, Κέντρων Πρώτης Υποδοχής, που θα αποτελούν ουσιαστικά χώρους διαχωρισμού προσφύγων και παρανόμως εισερχομένων, αλλά και προετοιμασίας για την επιστροφή στη χώρα τους.

Αλλωστε, είναι βασική ευρωπαϊκή υποχρέωσή μας. Οποιαδήποτε καθυστέρηση μειώνει τη διαπραγματευτική μας ικανότητα, οδηγεί σε απώλειες σημαντικών πόρων και δεν δημιουργεί πλαίσιο αντιμετώπισης του καυτού αυτού προβλήματος.

Παράλληλα όσοι έκλειναν το μάτι στην Ακροδεξιά, προσπαθώντας να αλιεύσουν ψήφους, αρθρώνοντας λόγο με έμφαση στη βία, μόνο κακές υπηρεσίες προσέφεραν.

Σαφώς πρέπει τα σύνορά μας να φυλαχτούν καλύτερα. Σαφώς η Τουρκία πρέπει να συμμορφωθεί στις διεθνείς της υποχρεώσεις. Αλλωστε η πρόσφατη έκθεση του ΦΡΟΝΤΕΞ είναι αποκαλυπτική για το πώς ασύδοτα δρα η γειτονική χώρα με τα κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων. Σαφώς πρέπει οι αστυνομικοί έλεγχοι, η αστυνόμευση στους αστικούς και μη χώρους, να ενταθούν και η ασφάλεια των πολιτών να διασφαλιστεί με κάθε τρόπο. Ωστόσο, αυτά στη λογική μιας ενιαίας στρατηγικής με στόχους και μέσα σύννομα.

Παράλληλα οφείλουμε σε όσους αποδεδειγμένα εμπιστεύονται τη χώρα να δείξουμε εμπιστοσύνη. Γι’ αυτό και η διοικητική απλοποίηση της παροχής αδειών, αλλά και η ανανέωση όσων τηρούν το νομικό πλαίσιο είναι απαραίτητες. Και μια και πολύς λόγος και σπέκουλα γίνονται περί του νόμου για την ιθαγένεια, καλό είναι να θυμίζουμε τα λογικά επιχειρήματα, που κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε.

Σε καμία περίπτωση η απόκτηση ιθαγένειας δεν είναι εφικτή ή βασικός στόχος του νεοεισερχόμενου πρόσφυγα ή μη νόμιμου μετανάστη. Ο Νόμος 3838/10 αφορά νόμιμους μετανάστες και παιδιά νόμιμων μεταναστών! Στον λαϊκισμό ορισμένων υπενθυμίζουμε ότι, όπως προκύπτει, με βάση τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, υπάρχει τάση μείωσης στην παροχή ιθαγένειας μεταξύ 2010-2011 σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη, όπου η παροχή ιθαγένειας γινόταν με ρουσφετολογικό τρόπο, με απόφαση του υπουργού και όχι με ανοικτή διαδικασία βασισμένη σε κανόνες διαφανείς και ξεκάθαρους.

Είναι ξεκάθαρο, σε όσους γνωρίζουν, ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με πομφόλυγες αλλά με συγκροτημένη διαχείριση, όπως αυτή που έχουμε καταθέσει, ως χώρα, με το Σχέδιο Δράσης, το Φθινόπωρο του 2010, με έλεγχο συνόρων, με επαρκή υπηρεσία ασύλου, με Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, με ένταση των επιστροφών, με αξιοποίηση των διαθέσιμων χρημάτων. Ολα τα υπόλοιπα υπακούουν σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Η Αννα Νταλάρα είναι πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ