[Φαινόμενα] Ο «ιταλός» Στρος – Καν

Η υπόθεση παρουσιάζεται καμουφλαρισμένη, όμως δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για σενάριο απολύτως βασισμένο στα δημοσιεύματα του αμερικανικού Τύπου που ακολούθησαν τη σύλληψη του τότε αφεντικού του ΔΝΤ και – όπως όλοι περίμεναν – απόλυτου φαβορί για τη γαλλική Προεδρία (ο DSK θα βρισκόταν στη θέση του Ολάντ σήμερα, αν δεν είχε μεσολαβήσει η καταγγελία της καμαριέρας Ναφισατού Ντιαλό που οδήγησε σε εκείνη τη φαντασμαγορική σύλληψή του, η οποία εντέλει άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου» για τον άλλοτε κραταιό άνδρα και έκτοτε βρίσκεται αντιμέτωπος με καταγγελίες για παρόμοιες συμπεριφορές του).

Εν τέλει το επίμαχο επεισόδιο προβλήθηκε στις 19/6 «χωρίς καμιά λογοκριτική παρέμβαση», όπως τόνισε σε ανακοίνωσή του το γαλλικό κανάλι και παρά την ανησυχία μέχρι στιγμής δεν προκάλεσε «νομικό γεγονός». Αν και η επισήμανση στην έναρξη της προβολής ότι «πρόσωπα και γεγονότα είναι φανταστικά και δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα» δεν έπεισαν κανέναν.

Αλλωστε η κάρτα που προβλήθηκε στην έναρξη του επεισοδίου με τον τίτλο «Scorched Earth» («Πολιτική της καμένης γης») δεν αφήνει αμφιβολίες για το πολιτικό παιχνίδι, γύρω από την πραγματική υπόθεση και τα αληθινά γεγονότα, το οποίο αποτελεί και το βασικό δέλεαρ για τον παραγωγό Ντικ Γουλφ. Αναφωνώντας τότε «Τι συναρπαστικό υλικό!» είχε υποσχεθεί να ασχοληθεί η σειρά που, έτσι κι αλλιώς, αλιεύει υλικό για τα σενάριά της από μεγάλες υποθέσεις πολιτικής και ερωτικών σκανδάλων.

Ετσι, τροποποίησε μερικές λεπτομέρειες που αφορούν τα προσωπικά δεδομένα και αντί για αφεντικό του ΔΝΤ ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ιταλός διπλωμάτης και φαβορί για την πρωθυπουργία στη χώρα του, ο Ρομπέρτο Ντιστάζιο. Εδωσε τον ρόλο στον Φράνκο Νέρο, τον γαλανομάτη ιταλό γόη του σινεμά των 70s – πλέον 74χρονος – ο οποίος εμφανίζεται στα πρώτα πλάνα να ντύνεται και να βγαίνει βιαστικός από το δωμάτιο του ξενοδοχείου. Αμέσως μετά μια καμαριέρα με δάκρυα στα μάτια τρέχει προς τους συναδέλφους της και τους αφηγείται τον βιασμό της. Το όνομά της είναι Μάριαμ Ντενγκ και κατάγεται από το Σουδάν.

Στο επόμενο πλάνο ο Ντιστάζιο είναι μέσα στο αεροπλάνο με ένα ποτήρι σαμπάνια στα χέρια, όταν τον πλησιάζουν οι αστυνομικοί. Εκείνος τους υποδέχεται χαμογελαστός με τη φράση: «Α! τι ωραία! βρήκατε τον φορητό υπολογιστή μου!» (αντί για το κινητό τηλέφωνο που είχε χάσει ο DSK). Ακολουθεί μια πιο φαντασμαγορική και πιο επαγγελματικά φωτισμένη σκηνή σύλληψης on camera, πανομοιότυπη με εκείνη του DSK.

Ο χαρακτήρας του Ντιστάζιο εμφανίζει πλήρως τα χαρακτηριστικά ενός κυνικού μάτσο, ο οποίος χρησιμοποιεί τα στερεότυπα επιχειρήματα του τύπου: «Αυτό που θέλουν οι γυναίκες το βλέπω στα μάτια τους και όχι στα λόγια τους».

Κατόπιν τούτων ουδεμία αμφιβολία αφήνει το επεισόδιο για την ιδεολογική ανάγνωση της υπόθεσης (η σειρά άλλωστε είναι «στρατευμένη» στην καταγγελία κάθε μορφής κατάχρησης εξουσίας και στον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων). Την ίδια αντίληψη έμμεσης καταγγελίας της κουλτούρας της βίας που διαμορφώνεται στον πυρήνα κάθε εξουσίας υπηρετεί και ο χαρακτήρας της καμαριέρας Μάριαμ που εμφανίζεται ως θύμα του παρελθόντος και της αδυναμίας της (μαύρη, πρόσφυγας και γυναίκα). Το στόρι τη θέλει να έχει βιαστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Σουδάν και να ‘χει συλληφθεί αμέσως μετά για πορνεία. Είναι αυτό ακριβώς το «μυστικό» που κρύβει από τις δικαστικές Αρχές και που εν τέλει αξιοποιείται από τους δικηγόρους τού διπλωμάτη, ώστε να μην κατηγορηθεί για βιασμό.

Με τη Γαλλία να έχει εκλέξει πλέον Πρόεδρο και με τις εξελίξεις στην Ευρώπη να καλπάζουν, η υπόθεση μοιάζει μάλλον μακρινός εφιάλτης για τους Γάλλους.