[Ματιές] Χασομέρια…

Επιτέλους τέλος, όπως θα έλεγε και ο Λαλιώτης. Μπήκαμε στο προ του τερματισμού κατοστάρι ενός απίστευτα κουραστικού μαραθωνίου. Την Κυριακή, εκλογές. Και ας ελπίσουμε από Δευτέρα και μετά, μια καινούργια κυβέρνηση. Πολιτική αυτή τη φορά. Με λαϊκή νομιμοποίηση. Και με πυγμή. Για να μπορέσει, όσο αυτό είναι δυνατό, να φέρει βόλτα τα προβλήματα της χώρας. Γιατί τα προβλήματα είναι μεγάλα. Και δύσκολα. Και απαιτούν να μη χαθεί άλλος χρόνος. Αρκετά ήταν τα χασομέρια μας… Ας το καταλάβουμε: δεν πάει άλλο το πράγμα. Οι πολιτικές δυνάμεις, όλες, οφείλουν να συνεννοηθούν. Η ακυβερνησία μάς βυθίζει ακόμη πιο βαθιά στο τέλμα. Και παραλύει τη Διοίκηση που, έτσι κι αλλιώς, δυστυχώς είναι για κλάματα. Σκεφτείτε ένα στα τόσα: το υπουργείο Οικονομικών δεν μας έχει στείλει ακόμη τα έντυπα για τις φορολογικές δηλώσεις! Που θα υποβληθούν με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών. Και οι φορολογούμενοι θα κληθούν να πληρώσουν τους φόρους τους τον Σεπτέμβριο! Σε μια εποχή που δεν υπάρχει σάλιο στα Ταμεία, όπως έχει πει ο Λοβέρδος.

Τρέχουμε, λοιπόν, προς το τέρμα. Χωρίς δημοσκοπήσεις αλλά με το ράδιο αρβύλα να οργιάζει. Δεν μιλάω, φυσικά, για τη δημοφιλή εκπομπή. Μα για τις κουβέντες των καφενείων που πολλές φορές περνάνε και στα μπλογκ. Αλήθεια, τι βλακεία είναι κι αυτή, 15 μέρες πριν από τις εκλογές να απαγορεύονται οι δημοσκοπήσεις; Για να μην επηρεάζονται, λέει, οι ψηφοφόροι! Που είναι θύματα, χωρίς καμιά δυνατότητα αντίστασης, στους διαδοσίες, τους πονηρούς και τους, κάθε λογής, απατεώνες…

Ολα αυτά, βέβαια, οφείλονται στους πολιτικούς. Που με «ευφυείς» πάντοτε ιδέες μάς οδήγησαν στον κατήφορο στον οποίο βρισκόμαστε. Πρέπει, όμως, να παραδεχτούμε και κάτι: άλλη ήταν η Ελλάδα της δεκαετίας του ’60 και άλλη είναι η σημερινή. Εδραιώθηκε η Δημοκρατία, φτιάχτηκαν δρόμοι, εργοστάσια, σχολεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, αγροτικά ιατρεία, το ηλεκτρικό ρεύμα μπήκε σε όλα τα σπίτια, το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε, η ζωή μας άλλαξε. Και ανήκουμε στην ΕΕ! Το πελατειακό σύστημα κατά βάση, όμως, έφερε τα πάνω – κάτω. Οι ίδιοι πολιτικοί που μόχθησαν για την πρόοδο έσκαψαν και το χαντάκι της καταστροφής. Και τώρα ικετεύουν για την ψήφο μας. Χωρίς πολλοί από αυτούς να έχουν παραδεχτεί ακόμη ότι βαρύνονται με τεράστιες ευθύνες για την κατάντια της χώρας.

Και είναι απίστευτο: ολόκληρη την περασμένη εβδομάδα οι τηλεοράσεις κραύγαζαν ότι οι τράπεζες της Ευρώπης προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν την Ελλάδα της δραχμής, αλλά οι έλληνες πολιτικοί είχαν τον δικό τους χαβά. Κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο για το παρελθόν και δεν έλεγαν λέξη για το σκοτεινό μέλλον που μας περιμένει. Και την ίδια ώρα, εκατοντάδες καρκινοπαθείς έμεναν χωρίς φάρμακα! Αίσχος!..

ΥΓ: Αϊντε να δούμε τι θα κάνει αύριο με την Τσεχία η εθνική μας ομάδα. Το 1-1 με την Πολωνία, μετά το ναυάγιό μας στο α’ ημίχρονο και την αποβολή του Παπασταθόπουλου είναι, περίπου, επιτυχία. Και αν έβαζε το πέναλτι ο Καραγκούνης και φτάναμε στο 1-2 θα μιλούσαμε, από το βράδυ της Παρασκευής, για θρίαμβο. Πάντως, πρέπει να μάθουμε να μετατρέπουμε σε γκολ τα πέναλτι. Τελευταία έχουμε χάσει τρία!