[Ανορθόδοξα] Τα αθώα βλέμματα και το ευρώ

Τι σου είναι το ασυνείδητο, που θα ‘λεγε και ο Φρόιντ μέσω του παρ’ ημίν κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου Σλάβοϊ (Ζίζεκ για τους άσχετους). Φυτρώνει εκεί που δεν το σπέρνεις. Διότι διέρρηξαν μεν τα ιμάτιά τους για την προεκλογική εκμετάλλευση των αθώων βλεμμάτων που περιμένουν μιαν απάντηση για το ευρώ από το αμήχανο έως ηλίθιο πρόσωπο του δασκάλου τους. Διότι είναι απαράδεκτο να εκβιάζεις την ψήφο καταβροχθίζοντας τρυφερούς γόνους, όχι καλαμαράκια αλλά ανθρώπινα πλάσματα.

Ομως το προφανές του όλου σκηνικού κανείς δεν το συζήτησε. Διέλαθε της προσοχής όλων, σαν το γράμμα που αν θες να το κρύψεις καλύτερα να το αφήσεις πάνω στο γραφείο σου. Και το προφανές είναι ότι τα καλοντυμένα καθαρά παιδάκια που έχουν φάει το πρωινό τους κάθονται σε ολοκαίνουργια θρανία, σε μια τακτοποιημένη τάξη, κι απέναντί τους κάθεται ο ξυρισμένος δάσκαλος με το καθαρό πουκάμισο που δεν απεργεί την ημέρα εκείνη, μπροστά στον πράσινο πίνακα με την καλλιγραφία που απαριθμεί όσες χώρες έχουν ευρώ. Για να αφήσω και το αθάνατο ελληνικό φως που μπαίνει άπλετο και γενναιόδωρο απ’ τα παράθυρα. Αναρωτιέμαι πόσες σχολικές τάξεις ανά την σημερινή επικράτεια βρίσκονται σε τόσο καλή κατάσταση σαν αυτή που μας δείχνει η διαφήμιση της ΝΔ και έχει φτιαχτεί με ελληνικότατες δραχμούλες.

Γιατί το ασυνείδητο μπορεί να μην είναι ενωμένο και δυνατό αλλά είναι εδώ. Και το ασυνείδητο, πάντα κατά τη διαφήμιση, υπαγορεύει τα εξής πολύ απλά. Η επιστροφή στη δραχμή μπορεί να στενοχωρήσει τα παιδιά μας ή τα εγγόνια μας, όπως μια ήττα της εθνικής μας ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Μπορεί τα βλέμματά τους να είναι έτοιμα να δακρύσουν, σαν να πήραν κακό βαθμό ή να μην πήραν γαριδάκια. Ομως, κατά τα λοιπά, όλα θα λειτουργούν ρολόι και οι βιοτεχνίες μας θα παράγουν θρανία, και τα μαγαζιά θα πουλάνε ρουχαλάκια, και οι δάσκαλοι θα ξυρίζονται πριν μπουν στην τάξη. Θέλω να πω ότι η επιστροφή στη δραχμή μπορεί να θίξει την αξιοπρέπειά μας, τα παιδάκια μας να αισθάνονται ελαφρώς συμπλεγματικά απέναντι στους αδελφούς Κυπρίους που αυτοί έχουν ευρώ, μπορεί να χτυπήσει τη διάθεσή μας, όμως, κατά τα λοιπά, ε, κατά τα λοιπά η ζωή θα ακολουθεί τον δρόμο της.

Ο εστί μεθερμηνευόμενον: η διαφήμιση της ΝΔ αποδεικνύει ότι η επιστροφή στη δραχμή, και η πτώχευση, ελάχιστα έχει αγγίξει τη συνείδησή μας. Παραμένει στον μυχό του ασυνείδητου, διότι δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να τη συνειδητοποιήσουμε. Ενας εφιάλτης που όταν τον ονειρευόμαστε μπορεί να μας στενοχωρεί, όταν όμως τον σκεφτόμαστε δεν μας φαίνεται και τόσο εφιάλτης.

Τι μπορεί να σημαίνει για τις επερχόμενες εκλογές και τη «συναισθηματική» ή «εκδικητική» ψήφο μια διαφήμιση που άλλα θέλει να πει και άλλα λέει εντέλει; Τίποτε το σπουδαίο. Στο κάτω κάτω τόσοι ασυνείδητοι οδηγοί κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους και η Ελλάδα παραμένει όρθια.