[Ματιές] Ιταμότητα

Δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα η ουσία των δηλώσεων της Κριστίν Λαγκάρντ εναντίον των Ελλήνων και της Ελλάδας. Με ενόχλησε, όμως, πολύ η ιταμότητά της. Εδειχνε άνθρωπο που απευθύνεται γεμάτος περιφρόνηση σε παρακατιανούς και τους κατσαδιάζει, σαν δασκάλα του παλιού καιρού, με τον χάρακα στο χέρι και την παλάμη του μαθητή ανοιγμένη μπροστά της για να δεχτεί τις ξυλιές. Ή βαθύπλουτου άρχοντα, που επιχειρεί να βάλει σε τάξη έναν τεμπέλη λασπωμένο χωρικό.

Αναδημοσιεύω τη δήλωση, για όσους δεν την διάβασαν: «Μην περιμένετε καμιά συμπάθεια. Ηρθε η ώρα να πληρώσετε τους φόρους σας. Σκέφτομαι πολύ περισσότερο τα παιδιά σε ένα σχολείο του Νίγηρα. Τα έχω μονίμως στο μυαλό μου, γιατί πιστεύω ότι χρειάζονται πολύ περισσότερη βοήθεια απ’ ό,τι στην Αθήνα». Αλλά ρωτάω, ποιος είναι εκείνος που ζήτησε τη συμπάθεια της κ. Λαγκάρντ;

Δικαίως τής «τά ‘χωσαν» στο προφίλ της στο facebook 14.000 ευρωπαίοι πολίτες μέσα σε μια μέρα (Σάββατο 26/05). Ξεχώρισα το εξής σχόλιο του Ισπανού Paul Webb Liano: «Τα λόγια σας είναι ελεεινά και με κάνουν να νιώθω άρρωστος. Ποιος σας δίνει το δικαίωμα να μιλάτε έτσι για τους Ελληνες; Ποια είστε εσείς για να μιλάτε έτσι;». Αλήθεια, προσθέτω κι εγώ, τι νομίζει πως είναι αυτή η κυρία;

Στην ουσία, πάντως, η προκλητική διευθύντρια του ΔΝΤ έχει κάποια δίκια: οι Ελληνες δεν πληρώνουν τους φόρους τους. Γενικώς, είναι φοροφυγάδες. (Γιατί οι Γάλλοι δεν είναι;). Αλλά και πάλι, ποιος ο λόγος να γίνονται συγκρίσεις ανάμεσα στα Ελληνόπουλα και τα παιδάκια του Νίγηρα; Πολύ σωστά, ο Φώτης Κουβέλης δήλωσε ότι «η κ. Λαγκάρντ οφείλει να γνωρίζει ότι ούτε τα παιδιά της Αθήνας ούτε τα παιδιά του Νίγηρα επαιτούν ελεημοσύνη από το ΔΝΤ. (Στο ίδιο πνεύμα, θυμίζω, έκαναν δηλώσεις και οι Ε. Βενιζέλος, Αλ. Τσίπρας και Ι. Μιχελάκης).

Βεβαίως, η κ. Λαγκάρντ, μετά τον καταιγισμό των επικρίσεων που δέχτηκε από ολόκληρο τον κόσμο, αναγκάσθηκε να τα μαζέψει. Κάτι είναι κι αυτό. Κι ας ελπίσουμε ότι στο εξής θα είναι πιο προσεκτική. Και πιο ευγενική. Οχι μόνο όταν αναφέρεται στους Ελληνες, αλλά στους πάντες. Δεν είναι το ΔΝΤ το αφεντικό κανενός. Και τα λεφτά που έχει δεν του ανήκουν. Για ταμείο πρόκειται. Που χρηματοδοτείται από όλα τα κράτη. Μου έλεγε, δε, ο φίλος μου Διαμαντής Πεπελάσης ότι η συμπεριφορά της κ. Λαγκάρντ ως διευθύντριας ενός διεθνούς οργανισμού είναι πρωτοφανής και φυσικά ανεπίτρεπτη.

Και πάμε, για φινάλε, στην άλλη άκρη: ο Γκίντερ Γκρας, ο μεγαλύτερος εν ζωή γερμανός συγγραφέας (Βραβείο Νομπέλ), έγραψε ένα ποίημα με τίτλο «Η ντροπή της Ευρώπης». Το έγραψε τώρα και το δημοσίευσε στην εφημερίδα «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ», για να σταθεί δίπλα στην Ελλάδα. Αντιγράφω δυο στροφές του, σε μετάφραση του Δημ. Δουλγερίδη: «… Σαν οφειλέτης, γυμνός, που διαπομπεύεται/ υποφέρει αυτή η χώρα / που με κούφια λόγια / της χρωστάς ευγνωμοσύνη / καταδικασμένη στη φτώχεια / αυτή η χώρα / που ο πλούτος της στολίζει τα μουσεία: τα λάφυρα που Εσύ περιφρουρείς…».