[Ματιές] Η δυστυχία

Η δυστυχία τού να είσαι Ελληνας. Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου του Νίκου Δήμου που είχε μεγάλη απήχηση πριν από μερικά χρόνια. Αλλά και σήμερα, το να είναι κανείς Ελληνας είναι μεγάλη δυστυχία. Ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά, χωρίς πατριωτικές κορόνες και κομματικά συνθήματα προεκλογικών περιόδων:

Το Σάββατο, προχθές δηλαδή, εκπρόσωποι της Βρετανικής Ολυμπιακής Επιτροπής παραλάμβαναν σε τελετή στο Παναθηναϊκό Στάδιο, παρουσία του Παπούλια, της αγγλίδας πριγκίπισσας Αννας και πολλών άλλων επισήμων, τη Φλόγα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Δύο ώρες αργότερα, μερικοί χουλιγκάνοι – ανεγκέφαλους τους χαρακτηρίζουν τα βολικά αθλητικά ρεπορτάζ – την είχαν στήσει έξω από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και έριξαν κοτρόνες στο πούλμαν που μετέφερε τους μπασκετμπολίστες του Παναθηναϊκού για τον αγώνα Ολυμπιακού – ΠΑΟ. Ο αγώνας, φυσικά, αναβλήθηκε. Και κάποιοι παίκτες διακομίστηκαν στο νοσοκομείο…

Την ίδια μέρα, ο οίκος Fitch υποβάθμισε και πάλι την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, φοβούμενος το ενδεχόμενο να πλειοψηφήσουν αντιμνημονιακά κόμματα στις προσεχείς (17 Ιουνίου) εθνικές εκλογές της χώρας μας. Το Σάββατο, πάλι, εφημερίδες παγκοσμίου κύρους αναφερόντουσαν, με πηχυαίους τίτλους, στο θέμα της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, με την υπογράμμιση ότι αυτή η έξοδος θα κοστίσει στην Ευρώπη και την Αμερική ένα τρισεκατομμύριο δολάρια!

Ο Τσίπρας ξανά και ξανά: ο «Economist», όπως διαβάζω στην «Καθημερινή», σημειώνει πως «ο κ. Τσίπρας καλλιεργεί την εντύπωση ότι η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τη λιτότητα και να μείνει στο ευρώ. Ομως οι Ελlηνες δεν μπορούν να αποφύγουν τη λιτότητα, είτε εντός είτε εκτός ευρώ». Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, δηλαδή. Ή, όπως είπα και στην αρχή, προσφεύγοντας στον Νίκο Δήμου, «Η δυστυχία τού να είσαι Ελληνας».

Να μείνω όμως πρέπει στο Σάββατο. Και σε ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα προς τους πολίτες της χώρας από τον Λουκά Παπαδήμο. Μια παράγραφος: «Με την ψήφο της στις εκλογές της 6ης Μαΐου μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας εξέφρασε βούληση για αναθεώρηση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής. Κάθε τροποποίηση, με όσα περιθώρια μπορεί να υπάρχουν, πρέπει να επιδιωχθεί σε πλήρη συνεννόηση και πνεύμα συναίνεσης με τους ευρωπαίους εταίρους. Μονομερής καταγγελία των συμβατικών δεσμεύσεων της χώρας θα ήταν καταστροφική για την Ελλάδα, καθώς θα μας οδηγούσε αναπότρεπτα εκτός ευρώ και πιθανόν εκτός ΕΕ».

Δύσκολα τα πράγματα. Προσοχή, λοιπόν. Και όχι νταηλίκια…