[Ματιές] Μαρμάγκα

Ο κόσμος «τα ‘χει παίξει». Αρκετοί φίλοι και γνωστοί μου «χτυπάνε» αλλεπάλληλα «οκτάωρα» μπρος στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα για να μάθουν πληροφορίες για το «πολιτικό ζήτημα». Στο μεταξύ, μία εβδομάδα τώρα το κράτος έχει διαλυθεί. Κανένας δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του, να βγάλει ένα χαρτί, να βρει άκρη σε μια μπερδεμένη υπόθεση. Είναι και οι υπουργοί, βλέπεις, που οι περισσότεροι είναι πια «υπηρεσιακοί» και δεν μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματα. Ακόμη και στα πιο απλά.

Και, βέβαια, οι υποχρεώσεις τρέχουν. Χρωστάμε εδώ, χρωστάμε εκεί, χρωστάμε παραπέρα. Αλλά τα κόμματα, που έχουν τα περισσότερα βερεσέδια, το πάνε από σύσκεψη σε σύσκεψη, χωρίς να τα απασχολεί εάν και πότε θα δώσουν πίσω τα λεφτά που δανείστηκαν ή με τα οποία επιχορηγήθηκαν και είναι χρήματα των αγρίως φορολογηθέντων πολιτών. Αλήθεια, τι θα γίνει με αυτά τα λεφτά; Τα πήρε ο άνεμος και χάθηκαν; Και πώς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που τους είχαν δοθεί 100, 200, 300 εκατ., ας πούμε, με βάση τον αριθμό των βουλευτών τους, το 2009, θα περάσουν από το ταμείο για να πληρώσουν, όπως γίνεται με τον καθένα από εμάς; Φοβάμαι, ότι όλ’ αυτά τα εκατομμύρια τα έφαγε οριστικά η μαρμάγκα…

«Χτυπάω» κι εγώ κάποια «οκτάωρα» μπρος σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Και διαβάζω και εφημερίδες. Αλλά φως, για την ώρα, από πουθενά. Χαίρομαι που θα μπουν και αρκετοί νέοι στο Κοινοβούλιο. Κάποιοι είναι πολύ αξιόλογοι. Αλλά ορισμένοι άλλοι είναι σκέτα ρετάλια. Τους διάλεξαν, όμως, οι ψηφοφόροι. Οπότε το κρίμα στον λαιμό τους. Αλλωστε πάντοτε δεν συνέβαιναν αυτά; Ο πατέρας, ο γιος, ο ανιψιός, ο γαμπρός, ο αδελφός – σόι πάει το βασίλειο. Με τη διαφορά ότι παλιά το να εκλεγεί κανείς βουλευτής δεν ήταν εύκολο πράγμα. Σήμερα, αν διαλέξεις το κόμμα που καταλαβαίνεις ότι έχει ρεύμα και καταφέρεις να διεισδύσεις, γίνεσαι, «εν τω άμα», αντιπρόσωπος του έθνους. Αν όμως το κόμμα σου αρχίσει να τρεκλίζει, όπως συνέβη τώρα με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, καλύτερα «να τα μαζεύεις» και «να του δίνεις»…

Μέρες του ’89 μου θυμίζει αυτή η περίοδος. Εδινα μια συνέντευξη στην ΕΤ2 στη Λόλα Νταϊφά και κάθε τόσο έβγαινα από το στούντιο και ρωτούσα διάφορους υπαλλήλους, «τι νέα έχουμε;». Ο Αντρέας ήταν στο Γενικό Κρατικό, εκατοντάδες άνθρωποι βρίσκονταν στο προαύλιό του και στη Μεσογείων. Φλωράκης και Κύρκος, καταχειροκροτούμενοι από το πλήθος, πήγαιναν να τον επισκεφθούν, τους υποδεχόταν ο Ακης, αλλά τελικά μας προέκυψε Τζαννετάκης!

Δεν ξέρω τι θα μας προκύψει αυτή τη φορά. Το βέβαιο είναι ότι ο λαός δεν έδωσε καθαρό αποτέλεσμα. Και η σύγχυση που επικρατεί είναι μεγάλη. Αφήνω που δεκάδες συνάδελφοί μου στα διάφορα κανάλια τραβάνε μαρτύρια, συνομιλώντας μπρος στις κάμερες με δεκάδες γνωστούς και άγνωστους, σοβαρούς, αναιδείς, κρετίνους, ξύπνιους και κομματόσκυλα…

Εκλογές είναι αυτές…