Πάνω στο κύμα

Ετσι μπράβο! Με «Surf Hell» για αρχή και κολασμένες «σερφ» κιθάρες oι τρεις Little Barrie ενώνουν καλώδια με τα 60s και ξεχνάνε το φρένο. Καμιά σχέση δεν έχουν με το τυπικό στυλ βρετανικής μπάντας. Δεν παίζουν δυο ακόρντα με οκτώ χιλιάδες πόζες ανάμεσα. Το «King Of The Waves» (Bumpman Records) είναι γεμάτο με ηλεκτρισμένο, γκαζωμένο, μελωδικό «γκαράζ ροκ» και ατόφια, ακονισμένα τραγούδια που περνάνε – αέρα πατέρα – την πόρτα και στα πιο σκληρά αμερικάνικα «γκαραζιέρικα» στέκια. Η καλύτερη βρετανική ροκ μπάντα αυτή τη στιγμή. Και ακριβώς πάνω στο κύμα.

Κάτω απ’ το άρμα

Οι κιθάρες έχουν λόγο βαρύ κι εδώ. Οι Fray όμως είναι άλλου τύπου παίκτες, του πιο ευρέως διαδεδομένου, μεγαλόπνοου ροκ. Τους λείπει το νεύρο ενός πανκ-ροκ συγκροτήματος, αλλά απαντούν σε αυτό με σχετικά καλογραμμένα τραγούδια (της U2 σχολής) και με τη θεριεμένη μπαλάντα τους (άκου το «The Fighter»), ξέροντας πως μεγάλα ακροατήρια θα τους επιλέξουν γιατί η υπομονή τους με τους Coldplay έχει πια εξαντληθεί. Το ροκ μπορεί να αλλάζει σχήματα και αποχρώσεις, αλλά – η γνώμη μου – οι υπερπαραγωγές δεν του ταιριάζουν. Και στο «Scars & Stories» (Sony) ο παραγωγός Μπρένταν Ο’ Μπράιαν δεν δίνει χέρι για να τραβήξει τους Fray κάτω από το Μπεν Χουρ άρμα τους.