Το Παρίσι επί χούντας
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Εκεί που ο Πάγκαλος σχεδόν αυτοβιογραφείται και περίπου φωτογραφίζει μορφές και καταστάσεις είναι στα δύο τελευταία διηγήματα που έχουν ως φόντο το Παρίσι επί χούντας. Είναι συναρπαστική η συνάντηση που έχει ένας αντιδικτατορικός καθηγητής με έναν έλληνα φοιτητή που πήγε απλώς για να καλοπεράσει και να πάρει και ένα πτυχίο κατ’ απαίτηση της πλούσιας θείας του και κατέληξε θύμα των επιλογών του στις γυναίκες.
Το κλίμα των αυτοεξόριστων Ελλήνων στο Παρίσι – ιδιαίτερα εκείνων που σχημάτιζαν διανοουμενίστικους αντιστασιακούς κύκλους – το ξέρει καλά και κατά κάποιον τρόπο τους αφιερώνει το τελευταίο διήγημα του βιβλίου με τον τίτλο «Ντε λα μαγκέν, ντε μποτανίκ»… Αν προσέξει κανείς, στο βάθος μπορεί να πάει ο νους του και σε πρόσωπα που απασχόλησαν αργότερα την ελληνική κοινωνία.
Δεν μπορεί να είναι τυχαίο πάντως ότι αναφερόμενος σε πέντε Ελληνες – την αφρόκρεμα της ελληνικής διανόησης στο Παρίσι, που έμπλεξαν κατά τύχη με έναν ύποπτο Ελληνα – κλείνει ως εξής: «Τότε συνειδητοποίησαν οι μαρξιστές διανοούμενοι ότι το κοντό και ελαφρώς γελοίο αυτό ανθρωπάκι ήταν μια μεγάλη φυσιογνωμία του παρισινού υποκόσμου και άρχισαν να του συμπεριφέρονται με τον απαιτούμενο σεβασμό».
Google news
