Road movie, υπερήρωες και χιπ χοπ

«Magic Hour» Χειροποίητη – με ψηφιακή μηχανή – ιστορία δρόμου (road movie) του Κώστα Καπάκα («Peppermint») και καστ από Ρένο Χαραλαμπίδη και Τάσο Αντωνίου. Παρεμπιπτόντως, σωστός στη λιτότητά του ο Αντωνίου, αυτοϋπονομευόμενος με τον ναρκισσισμό του και τη μανιέρα του ο Χαραλαμπίδης. Ο πρώτος υποδύεται κερατωμένο σύζυγο από τον καλύτερό του φίλο. Ετσι καταφθάνει σε μπουρδελο-ξενοδοχείο και πέφτει πάνω στον Χαραλαμπίδη. Ετσι εντελώς συμπτωματικά, την επομένη, εποχούμενοι αμφότεροι σε νεκροφόρα, αρχίζουν να πορεύονται προς την ελληνική επαρχία και να πέφτουν σε διάφορα σουρεαλιστικά περιστατικά. Το πρώτο μέρος αμήχανο και βραδυφλεγές. Το δεύτερο είναι καλύτερο, αλλά πάσχει από περιττό σχόλιο πολιτικό. Ετσι κι αλλιώς, μερικές στιγμές του δεύτερου μέρους είναι φτιαγμένες με σιωπηλό, διακριτικό καημό καθώς και με ποίηση ανάλαφρη, αλλά στο βάθος μελαγχολική και ολότελα προσωπική. Επιτέλους ο Καπάκας αρχίζει να ανοίγει τη δική του πληγή! Βαθμοί=5

«Σούπερ Δημήτριος» Αυτοσχέδια παρωδία κάθε Ελληνάρα της Ορθοδοξίας, ιδιαιτέρως της Θεσσαλονίκης, με σκηνοθέτη τον Γιώργο Παπαϊωάννου. Οπου ο κακός κάπτεν Fyrom μετατρέπει τον Λευκό Πύργο σε γιγαντιαίο ποτήρι με φραπέ, αλλά ο σούπερ Δημήτριος σαν άλλος Superman όλο το περιεχόμενο ρουφάει και ο Πύργος επανέρχεται στη φυσική του κατάσταση. Εξυπνη ιδέα αλλά η πρόχειρη, λόγω αδεκαρίας, παραγωγή υπονομεύει το περιεχόμενο. Βαθμοί=4

«Ανοικτά μικρόφωνα» Ντοκιμαντέρ του Νίκου Σκαρέντζου για το ελληνικό χιπ χοπ. Μια σκηνή μπλα μπλα με ιδεολογικές τοποθετήσεις (Καραμπέτη, Τζίμης Πανούσης, Τσακνής, Λίνα Νικολακοπούλου, Κ, Τζούμας), μια σκηνή με μουσικούς (Αιρετικός, Phase 3, Στοίχημα, Ορθολογιστές και άλλοι). Το πρόβλημά του; Οτι με τα αυτονόητα συμπεράσματα καταλήγει εν τέλει politically correct. Και μ’ ένα δεύτερο εντελώς μουσικό. Γιατί χωρίς τους Active Member είναι σαν σκορδαλιά χωρίς σκόρδο Βαθμοί=4