Η Μαντάμ Σουσού δεν έπαψε ποτέ να ονειρεύεται

Οι αυταπάτες και ο σουσουδισμός, ο νεοπλουτισμός και μια ολόκληρη κοινωνία που ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον αποκαλύπτονται στη σκηνή του Θεάτρου του Ελληνικού Κόσμου. Εκεί ανεβαίνει η θρυλική «Μαντάμ Σουσού», 33 χρόνια μετά τον θάνατο του δημιουργού της Δημήτρη Ψαθά και 70 χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμα με τους Κατερίνα Ανδρεάδη, Αιμίλιο Βεάκη. Η φετινή αυτή παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος που έκοψε στη Θεσσαλονίκη 25.000 εισιτήρια, κατεβαίνει στην Αθήνα στις 26 Απριλίου.

Η Μαντάμ Σουσού ήταν υπαρκτό πρόσωπο. «Ηταν η σύζυγος ενός αγαπημένου φίλου του συγγραφέα, μάλλον δημοσιογράφου» αποκάλυπτε χθες η Μαρία Ψαθά, κόρη του συγγραφέα, γνωστού και για το χρονογράφημα – ευθυμογράφημά του στα «ΝΕΑ». Η «Μαντάμ Σουσού» ξεκίνησε ως ευθυμογράφημα σε συνέχειες στις στήλες του προπολεμικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Θησαυρός» (1939-1941). Αργότερα έγινε βιβλίο, παράσταση, ταινία, τηλεοπτική σειρά. «Λατρεύτηκε διότι διαθέτει δύο ελληνικές αρετές: υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια» εξήγησε η Μαρία Ψαθά.

Στο φουαγιέ θα φιλοξενείται έκθεση φωτογραφίας με ανέκδοτο υλικό από την ιστορία της Σουσούς, τη ζωή και το έργο του συγγραφέα, σε επιμέλεια της εγγονής του Λένας Νίτσου – Ψαθά.

«Η Μαντάμ Σουσού ήθελε μια καλύτερη ζωή και δεν έπαψε να ονειρεύεται» είπε η πρωταγωνίστρια Φωτεινή Μπαξεβάνη, η οποία πέρυσι ερμήνευσε με μεγάλη επιτυχία στο ΚΘΒΕ και πάλι μια άλλη θρυλική φιγούρα, συγγραφική και τηλεοπτική, τη Λωξάντρα. Εντόπισε λοιπόν ένα κοινό στοιχείο ανάμεσα στις δύο ηρωίδες. «Ρωτάνε διαρκώς τους γύρω αν πεινάνε…» σχολίαζε χαμογελώντας, πλάι στους Κώστα Σαντά (στον ρόλο του Παναγιωτάκη) και Βασίλη Ευταξόπουλο (Μηνάς Κατακουζηνός) και τον Γιάννη Μετζικώφ που υπογράφει σκηνικά και κοστούμια. O Γιώργος Αρμένης σκηνοθέτησε την παράσταση μένοντας πιστός στο κείμενο.