Ειδικές εκδόσεις και συναυλίες

«Αγοράζω CD συνέχεια. Kαι θα συνεχίσω να το κάνω. Στηρίζω με κλειστά μάτια ό,τι έμεινε από τη δισκογραφία. Δεν μ’ αρέσει να βλέπω δισκάδικα να κλείνουν» είπε ο Μπρους Σπρίνγκστιν ο οποίος είναι ένας από τους πολλούς καλλιτέχνες που στηρίζουν την Παγκόσμια Ημέρα Δισκοπωλείων. Από τότε, το 2008, όταν θεσπίστηκε η Record Store Day και οι οπαδοί του βινυλίου συρρέουν στα δισκάδικα για να δηλώσουν την πίστη τους. Σε όσα δηλαδή έχουν μείνει.

«Πρεσβευτής» της Μέρας του Δισκάδικου φέτος, ο Ιγκι Ποπ σπεύδει να δηλώσει έμπρακτα τη στήριξή του με ειδική κυκλοφορία του live του με τους Stooges στο All Tomorrow’s Parties Φεστιβάλ το 2010, σε περιορισμένα αριθμημένα αντίτυπα. «Εκπαιδεύτηκα μουσικά και διαμόρφωσα την προσωπικότητά μου δουλεύοντας μικρός σε δισκάδικο. Σήμερα, νιώθω σαν εκπρόσωπος κάποιας εξωτικής ζούγκλας γεμάτης ζωή και θάνατο, σεξ και οργή, που κλήθηκε να φορέσει δέρμα λεοπάρδαλης και να μεταφέρει χαρά στον κόσμο των νεκρών» λέει, υπονοώντας προφανώς μια ψηφιακή νεκρή φύση.

Πριν από λίγες μέρες από τα κεντρικά της Third Man Records – κατάστημα δίσκων και ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία με οδηγό το όραμα του Τζακ Γουάιτ, που υποστηρίζει τα απανταχού δισκάδικα – έγινε κίνηση εντυπωσιακή. Ο Τζακ και η παρέα του έδεσαν 1.000 flexi disc (λεπτά δισκάκια βινυλίου) με το καινούργιο του τραγούδι «Freedom at 21» σε μπαλόνια με ήλιον και τα άφησαν ελεύθερα στους ουρανούς του Νάσβιλ. Οποιος τα βρει, έχει να χαίρεται για το σπάνιο απόκτημα που έπεσε από τον ουρανό.

Η νοσταλγία βέβαια δεν γυρίζει το ρολόι. Ολοι κατεβάζουν κομμάτια και οι ψηφιακές κυκλοφορίες έχουν τη δική τους επίσημη λίστα επιτυχιών. Η μουσική ως ξεχωριστό είδος δεν πουλάει πια – μπορεί όμως να πουλήσει τα πάντα. Από αυτοκίνητα ώς την τελευταία εφαρμογή για smartphones.

Ετσι αντί να τελειώσουν τελειωτικά τα δισκάδικα – όπως είχε προβλέψει και ο Μπιλ Γκέιτς – μεταλλάσσονται, κάνουν στροφή στο ρεπερτόριο, οργανώνουν συναυλίες. Oι οποίες – ημέρα που είναι εορταστική – πολλαπλασιάζονται και τα δισκάδικα γίνονται νέα κλαμπ…