[Προβολείς] Χομαγιούν και Αφζάλ

Δεν περνάμε καλά. Δεν περνάμε καθόλου καλά. Ακόμη κι αυτές οι εκλογές που άλλοτε ήταν πανηγύρι εκτόνωσης και ευκαιρία για οριοθετημένη εξωστρέφεια, έχουν μεταβληθεί σε μαγκανοπήγαδο άγχους. Οι κεντρομόλες δυνάμεις που ασκούνται εμμονικά γύρω από την Πλατεία Συντάγματος δεν δείχνουν όλες τις πτυχές του δράματος. Τα στοιχεία της κυκλικής τους κίνησης (ακτίνα, μάζα σώματος και ταχύτητα) αφήνουν έξω πολλά, τα εξοστρακίζουν στην περιφέρεια, στην εκτός σχεδίου ζωή. Για να μάθει κανείς τι γίνεται πρέπει να βάλει το αυτί του στο χώμα.

Από το επίμονο διαδικτυακό ρεπορτάζ του Νίκο Αγκο πληροφορούμαι ότι οι δυο Πακιστανοί που βρήκαν φριχτό θάνατο στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τα εγκλωβισμένα πάνω στις ράγες γεροντάκια, ήταν ο Χομαγιούν δεκαεννέα ετών και ο Αφζάρ τριάντα τριών. Τα ονόματά τους δεν απασχόλησαν τη δημοσιότητα γιατί μάλλον η δημοσιότητα έχει προ πολλού παραδοθεί σε δυνάμεις που έχουν φορά προς το Κέντρο. Πού να σταθεί μια πράξη ύψιστης ευγένειας μπροστά σε τόσα θεαματικά γεγονότα; Μαθαίνω επίσης ότι τα σώματά τους συντηρούνται προς το παρόν άταφα χωρίς επικήδειους και στεφάνια περιμένοντας να επαναπατριστούν όταν ολοκληρωθεί ο αυτοσχέδιος έρανος ανάμεσα στην πακιστανική και την ελληνική κοινότητα των ευγενών, των αφανών και των λίγων. Αντί στεφάνου, αντί πρωτοσέλιδου, η Πατρίς ευγνωμονούσα, μπογιατίζει με φούμο το άγαλμα του Βύρωνα.