Το στοίχημα

Πόσο εύκολο είναι να αποτυπωθεί η πολλαπλή ελληνική κρίση στα αστυνομικά μυθιστορήματα νέας εσοδείας; Ο Μάρκαρης έκανε την αρχή με τα «Ληξιπρόθεσμα δάνεια» και την «Περαίωση», δύο πρώτα έργα μιας τριλογίας που αναφέρεται στα οικονομικά εγκλήματα. Κατά τη γνώμη του Μιχαηλίδη, όμως, θα πρέπει να περάσει καιρός ώσπου η λογοτεχνία να αποστάξει τη νέα κατάσταση, «διότι ακόμη δεν έχουμε καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει σε συνολικό επίπεδο». Η κρίση είναι λοιπόν ένα στοίχημα για τους συγγραφείς αστυνομικών ιστοριών. Ωστόσο, όπως σημειώνει ο δημοσιογράφος (και ομιλητής στο συμπόσιο) Μανώλης Πιμπλής που συμμετέχει στο διήμερο, αν έως τώρα τα αστυνομικά μυθιστορήματα έθεταν ως πρωταρχικό το ζήτημα της απονομής δικαιοσύνης, σήμερα με τα νέα δεδομένα θα πρέπει να αναρωτηθούν μήπως το πρόταγμα της δικαιοσύνης τα εγκλωβίζει. «Και μήπως ως κύριο διακύβευμα αναδεικνύεται πλέον η ελευθερία;». Ας μην ξεχνάμε τι έγραφε ο Εντγκαρ Αλαν Πόε το 1841, στην εισαγωγή των «Φόνων της οδού Μοργκ» – της πρώτης αμιγώς αστυνομικής υπόθεσης στην ιστορία της λογοτεχνίας. «Ο ευφυής είναι συχνά ανίκανος για οποιαδήποτε ανάλυση. Αληθινά δημιουργική φαντασία έχουν μόνον οι αναλυτικοί τύποι».