[Αποψη] Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο…

Μέσα στην παραζάλη που έχουν δημιουργήσει στους περισσότερους η οικονομική κρίση και η προσπάθεια πολιτικών να διώξουν από πάνω τους το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί για το κατάντημα της χώρας, κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε ακόμη και τα αυτονόητα.

Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθούμε τις απανωτές αποκαλύψεις για τις συντάξεις θανόντων που συνέχιζαν να εισπράττουν παρανόμως οι κληρονόμοι τους, τα χιλιάδες ψεύτικα επιδόματα αναπηρίας – τυφλότητας που έδιναν οι νομαρχίες και, αν ψάξουμε, θα βρούμε κι άλλες απάτες. Ο λογαριασμός για το χρεοκοπημένο κράτος είναι τεράστιος καθώς φέτος θα γλιτώσουμε από την αποκάλυψη των 40.000 αναπήρων-μαϊμού 110 εκατ. ευρώ. Τα λεφτά που χάθηκαν την τελευταία δεκαετία ξεπερνούν το ένα δισ. ευρώ.Αυτό που σοκάρει, όμως, είναι ότι κάποιοι στην κυβέρνηση εισηγούνται να υπάρξει ειδική νομοθετική ρύθμιση προκειμένου να επιστραφούν τα κλαπέντα σε δόσεις χωρίς άλλες συνέπειες.

Τα ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί σε κάθε φορολογούμενο πολίτη είναι:

– Τι έκανε αυτά τα δυόμισι χρόνια για να σταματήσουν αυτά τα απαράδεκτα φαινόμενα ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης, ο οποίος ως αρχισυνδικαλιστής των εργαζομένων στα Ταμεία γνώριζε πολύ καλά και μάλιστα τα είχε καταγγείλει στα τηλεοπτικά παράθυρα;

– Τι κάνει ο υφυπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ο σερραίος βουλευτής και δικηγόρος Μάρκος Μπόλαρης, όταν γνωρίζει ότι η είσπραξη σύνταξης, επιδόματος ή κάθε άλλης ενίσχυσης με ψευδή βεβαίωση είναι απάτη και αποτελεί καραμπινάτο ποινικό αδίκημα;

Πολύ φοβάμαι ότι η ρύθμιση που κάποιοι εισηγούνται αποσκοπεί στο να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους όχι μόνο όσοι εισέπρατταν παράνομα συντάξεις και επιδόματα από το Δημόσιο αλλά, κυρίως, αυτοί που έκλειναν τα μάτια για να εξυπηρετήσουν μια πολιτική πελατεία.

Και για τους πολιτικούς, πολύ περισσότερο από τους εμπόρους, ισχύει το ρηθέν «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο».