[Φαινόμενα] Χορεύοντας με τις ψευδαισθήσεις

Οι σειρές που γυρίζονται πλέον είναι ελάχιστες, οι διέξοδοι για όσους συνωστίζονται για μια θέση στους θιάσους της σοουμπιζνεζικής λάμψης μηδενικές σχεδόν καθώς το θεατρικό σανίδι σηκώνει μόνο τους επαγγελματίες ηθοποιούς και δη σιγά σιγά τους πιο ταλαντούχους, ορισμένοι από τους οποίους άρχισαν να παρελαύνουν από τηλεοπτικά σαλονάκια, όπου δεν έβρισκαν μέχρι τώρα χώρο παρά μόνο όσοι έκαναν τηλεοπτικό σουξέ ή έβρισκαν τρόπους να τους χρίσουν τα ίδια σουξεδιάρηδες, προτρέποντάς τους σε εξομολογήσεις προκλητικών προσωπικών «κατορθωμάτων».

Μέσα σε αυτό το κλίμα οι ελπίδες να συντηρηθεί η τηλεόραση-όπως-την-ξέραμε (και όπως την έμαθαν οι επαγγελματίες που την υπηρέτησαν κάνοντας πανελικές καριέρες με τον ακατάσχετο σχολιασμό της) κρέμονται από τα ελάχιστα σόου με στοιχεία ριάλιτι, σαν το «Ελλάδα, έχεις ταλέντο» που ετοιμάζεται στον Αnt1 και το «Dancing with the stars», του οποίου η ακύρωση – τουλάχιστον για τη φετινή σεζόν, του χρόνου βλέπουμε – προκάλεσε εκδηλώσεις θλίψης. Δικαίως. Και τώρα τι κάνουμε; Στρεφόμαστε με ελπίδα στα εξέχοντα τέκνα του τόπου, τα οποία λαμπρύνουν ξένα αντίστοιχα σόου και επιπλέον συνεισφέρουν στην τόνωση του πατριωτικού αισθήματος, αφού δεν ξεχνούν στις δηλώσεις τους να αναφερθούν υπερηφάνως στην καταγωγή τους και να στείλουν μηνύματα κουράγιου στο χειμαζόμενο έθνος ή το πράττουν για λογαριασμό τους οι εγχώριοι σχολιαστές των επιτυχιών τους. Ως εκ τούτου, μετά τη λαμπρή καριέρα της μοντέλας Ρίας Αντωνίου στο ιταλικό «Dancing with the stars» αναμένεται ανάλογη της Μαρίας Μενούνος στο αντίστοιχο αμερικανικό σόου αλλά και της Παπαρίζου στο σουηδικό, ενώ έχει ανακοινωθεί και αναμένεται το άλλο πατριωτάκι εκ Χόλιγουντ, η Τζένιφερ Ανιστον, να ντυθεί νυφούλα στην Κρήτη, όπου και αν τελικώς ευοδωθεί το όνειρο – της νυφούλας και της εγχώριας κουτσομπολίστικης τηλεόρασης – θα λάβει χώρα ένα από εκείνα τα γκλαμουρογεγονότα παν-τηλεοπτικού παραληρήματος.

Ιδού πώς η παγκόσμια «γλώσσα» του χορού από τη μια και των γαμήλιων τελετών από την άλλη έρχονται να διασκεδάσουν τη δίψα για εθνικές ψευδαισθήσεις. Είμαστε εδώ, εξάγουμε πρωταγωνιστές στις διεθνείς σοουμπιζνεζικές σκηνές, κερδίζουμε τα βλέμματα του παγκόσμιου κοινού και επομένως παραμένουμε στο «παιχνίδι». Αλλωστε η «διπλωματία» της σόουμπιζ δεν είναι εγχώρια εφεύρεση. Η κινεζική εκδοχή του «Dancing with the stars», που ήταν συμπαραγωγή βρετανικής και κινεζικής τηλεόρασης, προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2007 στην Κίνα σαν ένα από τα εορταστικά events για την οριστική προσχώρηση του Χονγκ Κονγκ στη χώρα. Ενα από τα «δώρα» του δυτικού τρόπου ζωής και της τηλεοπτικής του «γλώσσας» που έχει γίνει δεκτή με ενθουσιασμό.

Κατόπιν αυτών, χορέψτε γιατί χανόμαστε ρούμπες, σάμπες και τσα-τσά, με το κάλλος που ‘χει σφραγίδα ελληνική και αναδεικνύεται λαχταριστό από κεντητά βρακάκια και χάντρινα μπουστάκια. Ποια μεγαλύτερη τιμή για έναν τόπο, που περνάει τις πιο σκληρές ώρες της σύγχρονης ιστορίας του, από το να ‘χει τέτοιους πρεσβευτές στα απανταχού τηλεοπτικά πλατό να στροβιλίζονται, να χοροπηδούν, να ανασκελώνονται και να ξανασηκώνονται ακούγοντας τους κακούς κριτές να τις προσβάλουν, να τις μαλώνουν, να τις απαξιώνουν, αλλά αυτές βράχοι να δίνουν τη μητέρα των μαχών. Εξοχο και πολύ συμβολικό!