Φωνές της Ευρώπης στο Καλλιμάρμαρο

Δεν πρόκειται για εκδήλωση τύπου Special Οlympics. Ούτε για καμιά μεγαλόπνοη διοργάνωση φιλανθρωπικού τύπου. Τι θα λέγατε για μια συναυλία όπου θα φαινόταν εμμέσως (πλην σαφώς ) ότι το «κόμμα» των ευρωπαίων καλλιτεχνών (της Μεσογείου και όχι μόνο) ουδεμία σχέση έχει με την πολιτική της Ανγκελα Μέρκελ και την άποψη που θέλει τους Ελληνες αποδιοπομπαίους τράγους της Ευρώπης;

Μερικοί μάλιστα επέμεναν να μας τραγουδήσουν ακόμα και στα ελληνικά! O Ανταμό και ο Τονίνο Καροτόνε επέμεναν σ’ αυτό. Και όλοι όσοι θα δούμε στο Καλλιμάρμαρο (9 Ιουλίου), έλληνες και ξένοι, θα είναι εκεί εθελοντικά (το εισιτήριο θα κυμαίνεται γύρω στα 10 ευρώ). Επίσης θα δούμε τους Κριστόφ, Μπερνάρ Λε Βιλιέ, το γκρουπ Nomadi, τον Χοσέ Πέρο, τη σοπράνο Αν Κατρίν Ζιγιέ. Αλλά και τους δικούς μας, Χαρούλα Αλεξίου, Μαρία Φαραντούρη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Χάρη Κατσιμίχα, Ελεωνόρα Ζουγανέλη.

Να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Και η αρχή είναι ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας κι ένας διπλός νέος δίσκος όπου η φωνή του θα μπλέκεται με φωνές ευρωπαίων και ελλήνων συναδέλφων του σε νέες συνθέσεις του αλλά και παλιότερα (γνωστά) δικά τους κομμάτια σε ελληνική απόδοση. Ανάμεσα σε αυτά και του προσφάτως εκλιπόντος Λούτσιο Ντάλα σε απόδοση Λίνας Νικολακοπούλου που ήταν το τελευταίο ραντεβού του Λαυρέντη στο εξωτερικό.

«Μέσα σε όλο αυτό που περνάμε», λέει ο Λαυρέντης, «μου φούντωσε ένα παλιό όνειρο. Και είπα, ή τώρα ή ποτέ». Και ξεκίνησε το κυνήγι απο χώρα σε χώρα. Και τα ραντεβού. Και οι γραφειοκρατικές διατυπώσεις που συνεπάγεται ένα τέτοιο εγχείρημα. Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο. «Δύσκολο. Και ψυχικά δύσκολο. Αλλά όταν θέλουν οι άνθρωποι να συνεργαστούν, δεν υπάρχει περίπτωση να μη συμβεί».

Στον δίσκο θα ακούσουμε τραγούδια των Ανταμό, Λούτσιο Ντάλα, Κριστόφ, Αντζελο Μπραντουάρντι, Ρενάτο Καροσόνε, Λούτσιο Μπατίστι, Φράνσις Καμπρέλ, Βάσκο Ρόσι, Τσούκερο, Μπερνάρ Λα Βιλιέ και Ρικάρντο Κοτσάντε σε ντουέτα του Λαυρέντη με τους Τονίνο Καροτόνε, Κριστόφ, Ανταμό, Nomadi, Αντζελο Μπραντουάρντι και με τους έλληνες καλλιτέχνες που ήδη αναφέραμε.

Τι αποκόμισε απ’ όλα αυτά τα ταξίδια του τους τελευταίους μήνες; «Είδα μια γλυκύτητα και μια κατανόηση που δεν προέρχεται μόνο απο τους καλλιτέχνες. Καμία σχέση με οίκτο. Είναι σαν να μου έλεγαν, “καταλαβαίνουμε, και φοβόμαστε ότι οι επόμενοι είμαστε εμείς”». Οσο για τους καλλιτέχνες; «Είδα μια ευγένεια και μια γλυκύτητα που μου έδωσαν ελπίδα για το μέλλον. Ακόμη κι εκείνοι που δεν μπορούν να έρθουν, όπως ο Τσούκερο, έδωσαν αμέσως την άδεια να πάρουμε τραγούδια τους. Και καναμε ωραία πραγματα. Πολύ ωραία. Ο καλλιτεχνικός οργασμός σε τέτοιες εποχές ειναι μια μεγάλη ανάσα».