[Φαινόμενα] Κοίτα πώς μας βλέπουν οι Γερμανοί

Πόσο ωραία αλήθεια ήταν η στιγμή που η γερμανίδα βουλευτής της Αριστεράς αναφώνησε σε άπταιστα ελληνικά – με χαρακτηριστική βέβαια βαριά προφορά – στο τέλος της ομιλίας της, κατά την οποία είχε αναπτύξει επιχειρήματα εναντίον της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, «Είμαστε όλοι Ελληνες»! Η συγκεκριμένη ατάκα αναμεταδόθηκε από όλα τα εγχώρια μέσα.

Την περιέλαβε και η «Ερευνα» του Παύλου Τσίμα, αφιερωμένη στην καταγραφή όλων των απόψεων που επικρατούν στη Γερμανία για τους Ελληνες και την Ελλάδα, από τις ευνοϊκότερες μέχρι τις πλέον ρατσιστικές. Περιέλαβε ομοίως και ατάκες άλλων βουλευτών, εκπροσώπων όλων σχεδόν των πολιτικών τάσεων της γερμανικής Βουλής, από τον Σοσιαλδημοκράτη Πέτερ Στάινμπρουκ που ζητούσε να γίνουν πρωτίστως επενδύσεις στην Ελλάδα για να βγει από την ύφεση έως τον επίσης Σοσιαλδημοκράτη Κέρσαν Σνάιντερ που έλεγε ότι η έξοδος από το ευρώ για την Ελλάδα θα σημαίνει την επιστροφή της οικονομίας της στο 1900. Επίσης είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε επιχειρήματα που απλοποιούν το ελληνικό πρόβλημα, όπως θέλει πάντα ο πολιτικάντικος λαϊκισμός, σαν του Μπρούντελ των φιλελευθέρων, ο οποίος έλεγε ότι στην Ελλάδα οι μισθοί δεν συνδέονται με την παραγωγικότητα και δεν υπάρχει περίπτωση η οικονομία της να γίνει ανταγωνιστική. Επιχειρήματα όπως του κυβερνητικού βουλευτή Μπόσμπακ που είχε ψηφίσει το πρώτο πακέτο βοήθειας και αρνήθηκε να ψηφίσει το δεύτερο, λέγοντας ότι πρόκειται για όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας με χρέη που δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει.

Σημασία έχει ότι η Ελλάδα είναι το πιο «χοτ» θέμα στον δημόσιο λόγο της Γερμανίας, με άλλους να καταφέρονται εναντίον των «τεμπέληδων Ελλήνων», άλλους να δείχνουν σκεπτικισμό για το αν η οικονομική βοήθεια θα λύσει το πρόβλημα και άλλους, εξ όσων αντιληφθήκαμε πρόκειται για λίγους και εξ αυτών οι περισσότεροι είναι ελληνικής καταγωγής, που έχουν στρατευθεί στην προσπάθεια να αντικρούσουν την επίθεση του λαϊκισμού ορισμένων γερμανικών μέσων ενημέρωσης. Και μπορεί η λαϊκή «Bild» να θεωρείται οδηγός σε αυτή την εκστρατεία όχι απλώς δυσφήμησης των Ελλήνων αλλά στιγματισμού τους με μεθόδους που ανατριχιάζουν την Ευρώπη της ιστορικής μνήμης, αλλά ακούμε και δημοσιογράφο του «Stern» να εκθέτει το απίστευτο επιχείρημα: «Εχω υπολογίσει ότι έχουμε δώσει περί τις 9.000 ευρώ σε κάθε Ελληνα, δηλαδή του έχουμε κάνει δώρο από ένα μικρό αυτοκίνητο».

Μοιάζει με χλεύη της ιστορίας όλο αυτό το οικοδόμημα του γερμανικού λαϊκισμού, ωστόσο στον πυρήνα του διαπνέεται από τις ίδιες αρχές της βολικής παραποίησης μέρους της πραγματικότητας και της πρόσθεσης κατόπιν τρομολαγνικών διογκωτικών που χρησιμοποιεί ο λαϊκισμός είτε της μιας είτε της άλλης πλευράς. Και το χειρότερο είναι ότι στην Ευρώπη των επίπονων επί πεντηκονταετία προσπαθειών να επιτευχθεί η ειρηνική συνύπαρξη και ο πολιτισμικός αλληλοσεβασμός – τον εκφράζει άριστα η σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου που ζει στη Γερμανία, όταν λέει ότι σε αυτή τη χώρα οφείλω την αγάπη μου για τον Μπαχ, τον Μότσαρτ… και δεν μπορεί να κυριαρχούν τα ρατσιστικά στερεότυπα – μεγεθύνονται και πολλαπλασιάζονται πυρήνες συντήρησης των πιο εφιαλτικών κατάλοιπων ενός άγριου και ακριβοπληρωμένου από όλη την Ευρώπη πρόσφατου παρελθόντος. Αλλωστε ο λαϊκισμός δεν είναι μόνο γερμανική σπεσιαλιτέ.

Αυτό που μοιάζει όμως πιο ανησυχητικό είναι ότι σε αυτό το κλίμα της γερμανικής μπακαλικής συμμετέχει και η ακαδημαϊκή κοινότητα, με καθηγήτρια να δηλώνει στον φακό της ελληνικής τηλεόρασης ότι έχασε φίλο της επί 49 χρόνια επειδή είχε διαφορετικές απόψεις από αυτόν στο θέμα της Ελλάδας. Και η συζήτηση παραμένει ανοιχτή, με την τέχνη ίσως μόνη να αναλαμβάνει την ειρηνική συνεννόηση στη δική της «γλώσσα». Εν προκειμένω μια «Ελληνίδα Αΐντα» που είναι διασκευή της γνωστής όπερας, με κοινό Ελληνες και Γερμανούς, όπου οι δεύτεροι εκδηλώνονται ενθουσιωδώς, κάνει τη δική της αντίσταση στον αφασικό λαϊκισμό της «Bild» και του «Focus».