e-mail

Κι εσύ λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς τον Περισσό

Αγαπητή Φοίβη, χαιρετώ.

Ολα τα έζησα σ’ αυτόν τον τόπο, αλλά να δω και το ΚΚΕ υπερασπιστή των μεσαζόντων δεν το περίμενα.

Από τα λεγόμενα του συντρόφου εκπροσώπου του, αν κατάλαβα καλά γιατί ποτέ δεν καταλαβαίνω τι λένε αυτοί οι άνθρωποι, η όλη πατατομαχία είναι παγίδα και πονηρό σχέδιο των καπιταλιστών και λοιπών δυνάμεων εχθρών του έθνους, είπα, αν κατάλαβα καλά. Δύστυχε Καποδίστρια, τι σού έλαχε με τις πατάτες σου.

Ο σύντροφος εκπρόσωπος δεν ήξερε τι έλεγε. Τέτοιο μένος.

Ευτυχώς τουλάχιστον θα γελάσουμε λιγάκι μέσα στη μαυρίλα μας.

Φαντάζεσαι να πάρουν τη διακυβέρνηση αυτοί οι άνθρωποι, η πατάτα θα πουλιέται με τιμές χαβιαριού!

Καλή άνοιξη, όποτε έρθει.

Πάντα φίλος, Μανώλης Περάκης

Τς, τς, τς, τς. Θα σας μαλώσω, αγαπητέ Μανώλη, που δεν αναγνωρίζετε ότι το komma tou laou ξέρει πότε ακριβώς θα κάνει ξαστεριά: όταν ο τελευταίος δέσμιος του ευρώ καπιταλιστής καταναλωτής κρεμαστεί με τα έντερα του τελευταίου στυγνού παραγωγού που δεν θέλει να δίνει δεκάρα στη στηριζόμενη προφανώς συντεχνία των μεσαζόντων. Αφήστε δε που από τότε που είδαν τη χιονοστιβάδα των αντιδράσεων για την απροκάλυπτη στήριξη της διόγκωσης της τιμής από τους μεσάζοντες και τις κατηγορίες κατά του «κινήματος της πατάτας» που ρίχνει τις τιμές στο μισό και παρακάτω, άρχισαν να τα γυρίζουν. Να δείτε που σε λίγο θα φτάσουν τελευταίοι και καταϊδρωμένοι να στηρίζουν το «κίνημα της πατάτας» για να μη χάσουν τα ψηφουλάκια (τρέμε… τις επόμενες δημοσκοπήσεις).

Ο μπούμπης θα γίνει ωμοφυλλόφιλος

Εσείς αγαπητή μου Φοίβη,

που είστε πιο νηφάλια, αφού τα νεύρα σας τα αποκτήσατε στα οκτώ (εγώ τα έχω από τη στιγμή της κοπής του ομφάλιου λώρου), θα ήθελα να μου λύσετε μια βασανιστική απορία περί ζωοφιλίας.

Ο όρος αφορά όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου ή υπάρχουν επιλογές, εξαιρέσεις και αποκλεισμοί; Γιατί εγώ παρατηρώ ότι αυτή η φιλία περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε δύο μόνον είδη.

Εάν αυτό ισχύει μήπως έχομε να κάνομε με έναν ιδιότυπο ρατσισμό οπότε ο όρος καθίσταται αδόκιμος και συνεκδοχικά θα έπρεπε να μιλούμε μόνο για κυνοφιλία και γαλοφιλία.

Διότι περί αμνοφιλίας, γιδοφιλίας, βοοφιλίας, ορνιθοφιλίας κ.λπ. λόγος ουδείς. Απεναντίας αφού τους πάρομε (για τα αναφερόμενα στα πρώτα συνθετικά των λέξεων ζώα μιλώ) το μαλλί τους για τα κασμίρια μας, το γάλα τους, τα αυγά μας και ό,τι άλλο με δαψίλεια μάς προσφέρουν στο τέλος από ευγνωμοσύνη τα σφάζομε και τα τρώμε. Χωρίς να μπορούν καν να διεκδικήσουν, όπως λέει και ο ποιητής, καλύτερες συνθήκες σφαγής.

Πέστε μου ακόμη σας παρακαλώ πώς είναι συμβατό η γειτόνισσά μου η κ. Νικόλ, διαπρυσία ζωόφιλη, την Κυριακή φορώντας το ολόσωμο βιζόν της (για την κατασκευή του οποίου εσφαγιάσθησαν δεκάδες άμοιρα ζωάκια), αφού βγάλει βόλτα τον μπούμπη της, κρατώντας τον με λουράκι από ακριβό δέρμα να καταλήγει πανευτυχής στην ταβέρνα της περιοχής για να καταβροχθίσει τα παϊδάκια από το κατακρεουργημένο κατσικάκι (τα κόκαλα παρακαλώ στο χαρτί για τον μπούμπη).

Ο όρος λοιπόν ζωοφιλία νομίζω πρέπει να αποσαφηνισθεί ως λίαν υποκριτικός. Εκτός εάν οι δηλούντες ζωόφιλοι εννοούν ό,τι και εγώ, όταν δηλώνω πως είμαι – προσοχή στην ορθογραφία, παρακαλώ – ωμοφυλλόφιλος, επειδή είμαι χορτοφάγος.

Πάντοτε με βαθιά εκτίμηση,

Νίκος Δετοράκης, Θεσσαλονίκη

Ξεχάσατε την πολιτικοφιλία, τη λυκοφιλία και την ψηφοφιλία, αγαπητέ Νίκο, που είναι και ίδια της φυλής. Καθώς έτσι όπως πάμε θα γίνουμε όλοι, θέλοντας και μη, ωμοφυλλόφιλοι (δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε και τίποτε άλλο να φάμε). Ακόμη κι οι μπούμπηδες!