e-mail

Είμαστε αριθμοί ή, μήπως, νούμερα;

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Αν παρατηρήσουμε τους ακόλουθους αριθμούς θα δούμε:

Α. 199. Τόσοι ψήφισαν το Μνημόνιο. Το 199 το καλούμε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης – Πυροσβεστική Υπηρεσία – λ.χ. πυρκαγιές , απεγκλωβισμοί κ.ά. Τώρα, αν κρατήσουμε το 1, αντιστρέψουμε το 99, τότε γίνεται 166. Ε, τον αριθμό αυτόν όλοι τον ξέρουμε. Τον καλούμε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης – ΕΚΑΒ – τραυματισμοί, σωματικές και ψυχικές βλάβες, πρώτες βοήθειες κ.ά.

Ας πάμε στην ουσία των ημερών. 199 ψήφισαν υπέρ του Μνημονίου. Αφού πρώτα μας οδήγησαν σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, μας έχουν ανάψει φωτιές, μας έχουν κάψει μεταφορικώς, τώρα έρχονται ως πυροσβέστες, να μας τις σβήσουν, να μας απεγκλωβίσουν. Και, ως τραυματιοφορείς του ΕΚΑΒ προσφέρονται, «το επιτακτικό καθήκον», να μας μεταφέρουν στα επείγοντα για τη σωτηρία μας πρώτα και μετά για τη θεραπεία μας. Τυχαίο;

Β. 45. Τόσα ήταν τα καταστήματα στο Κέντρο της Αθήνας που κάηκαν. Τόσοι κι οι βουλευτές των κομμάτων που… διεγράφησαν. Ενας για κάθε καμένο κατάστημα. Στον καλύτερο σεναριογράφο να έλεγες, κάνε ένα σενάριο για την ημέρα αυτή, δεν θα το πετύχαινε. Λες και ήταν σχεδιασμένοι αυτοί οι αριθμοί κι ήρθαν και… κάθισαν έτσι. Τυχαίο;

Γ. 3. Πριν από λίγο καιρό είδαμε κάτι πολιτικά προξενιά, κάτι παντρολογήματα! Δυστυχώς όμως η λαϊκή ρήση του «Στους δύο, τρίτος δεν χωρεί» επαληθεύτηκε περίτρανα. Κι έτσι από τους τρεις μνηστήρες της κυβέρνησης έμειναν δυο. Τυχαίο;

Δ. Δεν υπάρχει αριθμός προς το παρόν παρά μόνο αυτό που λένε κι οι χωριανοί μου στο χωριό. «Φταίει του γουμάρ’ χτυπάν του σαμάρ’». Το 90% του πληθυσμού της Ελλάδας (και πόσοι άραγε είμαστε; – όσο ένα χωριό της Κίνας) δεν φταίει. Δυστυχώς, άλλοι την πληρώνουν γι’ άλλους. Κανονικά την άλλη εβδομάδα θα είχαμε εκλογές, σύμφωνα με τη «συμφωνία του προξενιού». Μας σκέφτηκαν όμως οι άνθρωποι. Με την εμμονή στις εκλογές! Το ίδιο θα πουν και για το Πάσχα. Μες στην Πασχαλιά εκλογές! Μετά έρχονται τα μπάνια του λαού – τυχεροί πλέον οι παροικούντες των υδάτων, γλυκών ή αλμυρών – κι έχει ο Θεός… Τυχαίο;

Κώστας Παπατσιμούλης

Ξεχάσατε και τους αριθμούς 13 και 130, αγαπητέ Κώστα. Που 13 ώρες πήρε η ατελείωτη συνάντηση του Eurogroup για να φτάσουμε στη νέα δανειακή σύμβαση και το κούρεμα του ελληνικού χρέους. Και ύστερα από 13 ώρες, ο κύριος Βενιζέλος, ως άλλη ντούρασελ, άνοιξε το στόμα του και μιλούσε για 13 ολόκληρα λεπτά – και για τα 130 δισ. ευρώ του δανείου.

Ανήμερα του έρωτα και του Σούπερ Πάριο

Σεβαστή μου κυρία Φοίβη,

Τώρα που επανήλθε στο προσκήνιο ο Γιάννης Πάριος, με τα λεφούσια να τρέχουν να τον ακούσουν συμφωνικό, νομίζω πως έρχεται και δένει το ανεκδοτάκι που κυκλοφορεί:

Ο Τάκης πάει επίσκεψη στο σπίτι του Σάκη. Μπαίνοντας, κάθεται και βλέπει τον γιο του Σάκη να παίζει ένα βιντεοπαιχνίδι. Το παρακολουθεί λίγο καλύτερα και παρατηρεί κάτι πολύ παράξενο.

Το παιχνίδι έχει για πρωταγωνιστή έναν πασίγνωστο έλληνα τραγουδιστή, ντυμένο με φόρμα εργασίας που τριγυρνάει γύρω γύρω στις πίστες, επιτίθεται με τη… φωνή του στους «κακούς» και σκοπός του είναι να σώσει μία πριγκίπισσα. Στο τέλος κάθε πίστας, δε, ο χαρακτήρας τραγουδάει και ένα τραγούδι: «Δώσε μου λιγάκι ουρανό», «Διπλό κρεβάτι», κάτι νησιώτικα και τέτοια…

«Καλά, Τι παίζεις;», ρωτάει ο Τάκης το παιδί. Κι εκείνο τον αποστομώνει: «Σούπερ Πάριο»!

Με εκτίμηση,

Βλάσης Κασσαβέτης

Σούπερ, σούπερ, σούπερ, αγαπητέ Βλάση. Σούπερ Πάριο… ανήμερα του έρωτα. Ας βροντοφωνάξουμε λοιπόν ως άλλοι ξεσηκωμένοι προλετάριοι (με Ρόλεξ στα χέρια, με γούνες στους ώμους) σε όλους όσοι κάνουν κακόβουλα σχόλια για τον βάρδο του νησιώτικου: Κάτω τα χέρια από τον Μεγάλο Ερωτικό που σε ένα κρεσέντο υψηλής τέχνης έγινε φωνή βοώντος εν τη ερήμω της ξεπαστρεμένης χώρας και συλλαλητηριακή ντουντούκα για δεκατέσσερις χιλιάδες πιστούς (τα ‘χει δει, αλήθεια, τέτοια νούμερα ο Αλέξης πίσω από τις λέξεις της ροζαλί Αριστεράς; Ή η Αλέκα τού «μη μου ελέγχετε τα οικονομικά του Περισσού»;). Ο λαουτζίκος ψήφισε. Και η κάλπη έβγαλε Σούπερ Πάριο!