[Φαινόμενα] Ασυγχώρητη «έκπληξη»

Οι εκπομπές «Ανατροπή» στο Mega και «Νέοι Φάκελοι» στον Σκάι υπήρξαν εξόχως αποκαλυπτικές για τις βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες που διαμορφώνουν εικόνα πεισματικής «αμεριμνησίας» ενός τόπου, ο οποίος παρά τις αλλεπάλληλες εκρήξεις καταστροφικής βίας εξακολουθεί να τις αντιμετωπίζει σαν «έκπληξη». Κατάσταση που διευκολύνει από κομματικές μυθολογίες – οι πείσμονες θεατές του καναλιού της Βουλής είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και τέτοιες για τα προχθεσινά γεγονότα – μέχρι μικροκομματικές εμμονές.

Και οι δυο εκπομπές στάθηκαν στο θέμα της κατάληψης της Νομικής Σχολής λίγες ημέρες πριν από τα καταστροφικά γεγονότα της περασμένης Κυριακής. Ηδη από μόνο του στοιχείο ανησυχητικό, με δεδομένες καταστάσεις του πρόσφατου παρελθόντος που την έχουν μετατρέψει από αλλοτινό σύμβολο δημοκρατικών διεκδικήσεων σε ορμητήριο πάσης φύσεως και σύνθεσης ομάδων. Και με την έννοια του «συμβόλου» να συμπυκνώνει τις πιο ρομαντικές αλλά και πιο σκληροπυρηνικές νοοτροπίες που διαμόρφωσε η μεταπολιτευτική μυθολογία.

Αυτή, ωστόσο, η έννοια του «συμβόλου» και των νοοτροπιών που διαμορφώθηκαν γύρω του ήταν και ο αθέατος πυρήνας των συζητήσεων και στις δυο εκπομπές, στις οποίες αποκαλύφθηκε εν τέλει η διάσταση μεταξύ «παραδοσιακών» ψευδαισθήσεων και πραγματικών αναγκών ενός σύγχρονου κόσμου, ιδίως στο θέμα της προστασίας από τη βία, όπου η αποτελεσματικότητα είναι συνάρτηση και της ταχύτητας στη λήψη αποφάσεων και κυρίως των συνεννοήσεων.

Καλεσμένοι στους «Νέους Φακέλους» ο πρύτανης της Νομικής κ. Πελεγρίνης και ο κ. Μπαλάκος, αξιωματικός της Αστυνομίας, ξεδίπλωσαν ένα σύνηθες τελετουργικό αποστολής επιστολών – με τις καθιερωμένες καθυστερήσεις από γραφείο σε γραφείο – που κατέληξε, όπως αντιληφθήκαμε, στη συνήθη σύγχυση. Ο πρύτανης έλεγε ότι έστειλε επιστολές όπου ανέφερε την κατάληψη. Ο κ. Μπαλάκος διευκρίνιζε ότι από τις επιστολές δεν είχε καμιά ενημέρωση ότι συμβαίνουν καταστροφές εντός του κτιρίου και η Αστυνομία δεν μπορεί να παρεμβαίνει σε «απλές συγκεντρώσεις φοιτητών σε έναν χώρο». Ο πρύτανης διευκρίνιζε ότι στην τελευταία του επιστολή, το Σάββατο, αναφερόταν σε πιθανές ζημιές. Ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας απαντούσε ότι η επιστολή έφτασε την Κυριακή. Ο διάλογος έμοιαζε με σάτιρα.

Λίγο αργότερα στην «Ανατροπή» ο κοσμήτορας της Νομικής κ. Τσινισιζέλης εξηγούσε ότι ο ίδιος είχε επισημάνει εγκαίρως σε επιστολή προς τον πρύτανη ότι εντός του κτιρίου γίνονται καταστροφές. Οι οποίες και αποδείχθηκαν, με τα αλουμίνια των παραθύρων να έχουν αφαιρεθεί – υλικό ακριβό που προωθείται εύκολα στο παράνομο εμπόριο – και με κουβάδες γεμάτους με σπασμένα κομμάτια του πανάκριβου μαρμάρου, με το οποίο έχει διακοσμηθεί το κτίριο, τα οποία προφανώς είχαν τον ρόλο «πυρομαχικών».

Εξήγησε επίσης ο κ. κοσμήτορας με απόλυτη σαφήνεια ότι όλοι οι αρμόδιοι είχαν ενημερωθεί και ότι, σύμφωνα με τον νέο νόμο, η Αστυνομία παρεμβαίνει χωρίς να χρειαστεί ειδικό αίτημα των πανεπιστημιακών Αρχών.

Με τη σειρά του ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας εξηγούσε στους «Νέους Φακέλους» ότι η εντολή που είχαν ήταν να προστατέψουν την ακεραιότητα των πολιτών και τους θεσμούς. Αραγε τα πανεπιστήμια δεν ανήκουν σε αυτούς; Ο πρύτανης έλεγε ότι, σύμφωνα με τον νόμο, ήταν δουλειά της Αστυνομίας να εκτιμήσει την κατάσταση, βρίσκοντας την ευκαιρία να τονίσει ότι με τον παλιό νόμο θα μπορούσε να ζητήσει ο ίδιος την παρέμβαση. Η μνήμη του φιλοθεάμονος έλεγε ότι οι αλλεπάλληλες καταστροφικές «χρήσεις» του κτιρίου στο πρόσφατο παρελθόν πάντως ουδέποτε εμποδίστηκαν. Αλλά να που η ταχύτητα στην πρόληψη, την οποία εξασφαλίζει ο νέος νόμος, «σκόνταψε» στην αλληλογραφία.

Εκεί, στο τηλεοπτικό θέαμα της βραδιάς, με δυο εκπομπές να αλληλοσυμπληρώνονται, διαγραφόταν με σαφήνεια η πραγματική εικόνα εν τέλει ενός τόπου ο οποίος, ναι, παλεύει ανάμεσα στην πολυτελή «αμεριμνησία» ενός παραδοσιακά αργοκίνητου μηχανισμού, που αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να εκφράσει την προσκόλλησή του σε ιδεολογικούς αυτοματισμούς του παρελθόντος, και στην πιεστική ανάγκη να αντιμετωπίσει με ταχύτητα και νέες νοοτροπίες προσαρμοσμένες στις απαιτήσεις των σκληρών συνθηκών ενός απαιτητικού παρόντος.