Η ΕΞΟΔΟΣ του Νίκου Παπανδρέου από την αντιπροεδρία του ΙΣΤΑΜΕ ήλθε να μας θυμίσει τον αστερισμό ιδρυμάτων περί το ΠΑΣΟΚ. Από εποχής υπουργείου Εξωτερικών είναι γνωστό ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε αδυναμία στις παράλληλες δομές. Αυτές μάλιστα στελεχώνονταν από πρόσωπα που του άρεσαν και αποτελούσαν προστάδιο για την είσοδό τους στην πολιτική.
ΤΟ ΙΣΤΑΜΕ δεν αποτελεί εξαίρεση. Ωστόσο, η θέση του προέδρου ουδέποτε έφερε γούρι, με την έννοια ότι αυτός που την είχε βρέθηκε τελικά πολύ μακριά από τον Παπανδρέου – για να το πει κανείς κομψά. Η πρώτη τέτοια περίπτωση είναι ο Κώστας Καρτάλης. Ανφάν-γκατέ του εκσυγχρονισμού και συνδαιτυμόνας του Κώστα Σημίτη (σε μηνιαίο δείπνο μετά του Νάσου Αλευρά και των συζύγων που συνεχίζεται ώς σήμερα) ελέω Ολυμπιακών Αγώνων, ο Κώστας άρεσε στον Παπανδρέου που τον τοποθέτησε στο ΙΣΤΑΜΕ. Η μαγιονέζα όμως ξίνισε για πάντα όταν ο Καρτάλης ετάχθη υπέρ του Ευάγγελου Βενιζέλου – είναι γνωστοί οι δεσμοί τους – το 2007. Από το ΙΣΤΑΜΕ βρέθηκε πατ κιουτ στη «Σιβηρία» του παπανδρεϊσμού απ’ όπου δεν έφυγε ποτέ.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ η χρυσή περίοδος του Νίκου Κοτζιά στο ΙΣΤΑΜΕ. Αριστερογενής, μέντορας του Παπανδρέου στο ΥΠΕΞ, ο Κοτζιάς πήρε τα ηνία με το γνωστό του πάθος για την πολιτική διανόηση. Ηταν, άλλωστε, εξ αυτών που βοήθησαν σημαντικά τον Παπανδρέου να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση της ηγεσίας του το 2007. Ο Κοτζιάς εθεάτο λοιπόν στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου, συνήθως με τον Βαγγέλη Παπαχρήστο, φορτωμένο μια ντουζίνα ξένα πολιτικά βιβλία αγορασμένα από το Amazon. Ολα τα καλά πράγματα όμως έχουν τέλος. Ο Κοτζιάς δεν συγχώρεσε ποτέ στον Παπανδρέου ότι του πρότεινε να γίνει υφυπουργός του Δημήτρη Δρούτσα στο ΥΠΕΞ τον Οκτώβριο του 2009. Η ιδεολογική διαφωνία με τις πολιτικές του Μνημονίου τον έθεσε εκτός ΙΣΤΑΜΕ, ενώ τον κατέστησε πολέμιο του Παπανδρέου – ακόμη και προσωπικά – μέσω αρθρογραφίας. Επ’ εσχάτοις τον χαρακτήριζε – τόσο καλά! – «κουτσή πάπια».
ΤΟΝ ΚΟΤΖΙΑ αντικατέστησε στο ΙΣΤΑΜΕ ο ανερχόμενος αστέρας του νεοπαπανδρεϊσμού Ηλίας Μόσιαλος. Πράγματι εχρίσθη υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος τον Ιούνιο του 2011. Και αυτός όμως βρέθηκε εκτός τροχιάς τον Οκτώβριο του 2011. Διατηρεί τα προσχήματα στη σχέση με τον Παπανδρέου, με τον οποίο όμως δεν είναι πλέον σε επαφή. Η θητεία του λήγει τον Μάρτιο. Για την ιστορία, να πω ότι ο Μόσιαλος θα πολιτευθεί αλλά δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί αν θα κατέβει στη Β’ Αθηνών ή στη γενέτειρά του, τα Τρίκαλα.
Οι χρονολογίες…
– Εγώ φταίω που είμαι κακογράφος κι όχι ο συνήθης «δαίμων του τυπογραφείου»! Λοιπόν: το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης άνοιξε το χρηματοκιβώτιο και το βρήκε άδειο, ξεστομίζοντας την ιστορική φράση «Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν…». Οχι ασφαλώς το 1898, αφού είχε ήδη δύο χρόνια αφήσει τον μάταιο (και καταχρεωμένο, τότε και τώρα!) τούτο κόσμο. Μea culpa.