«Εχουμε ανάγκη από Κλέλιες»
Μια «Κλέλια» που ξυπνά 250 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση της ομώνυμης όπερας του Γκλουκ ενώνει κάτω από την ομπρέλα μιας διεθνούς συμπαραγωγής έλληνες, βρετανούς, γερμανούς, γάλλους και ιταλούς καλλιτέχνες
Ο Πάρις Μέξης κάνει τις τελευταίες επιδιορθώσεις στο κοστούμι της Ειρήνης Καράγιαννη (που ερμηνεύει τον Ταρκίνιο) μαζί με τη βοηθό του. Στο βάθος διακρίνεται ο σκηνοθέτης Νάιτζελ Λάουρι
Οι ζώνες σφίγγουν τα παντελόνια τους και οι γραβάτες τον γιακά των γυναικών που ερμηνεύουν ανδρικούς ρόλους. Οι περούκες αποκτούν το χρώμα και το κόψιμο που ταιριάζει σε κάθε χαρακτήρα. Γεμάτα τα τραπέζια με σύνεργα του μακιγιάζ αλλά και κλωστές, καπέλα, κάποια με στοιχεία βικτωριανά, άλλα με έμπνευση από απολυταρχικά πολιτικά καθεστώτα.
Στο υποσκήνιο, κάτω από την Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ανάμεσα στους ερμηνευτές της όπερας «Ο θρίαμβος της Κλέλιας» βρίσκεται και ο διεθνούς ακτινοβολίας σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος Πάρις Μέξης.
«Είναι μια μοναδική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι οι ελληνικές δυνάμεις δημιουργούν όπερα σε εξαιρετικό επίπεδο» λέει ο ενδυματολόγος – στην εν λόγω παράσταση – και υπεύθυνος για την υλοποίηση της σκηνογραφίας της όπερας του Κριστόφ Βίλιμπαλντ φον Γκλουκ, σε λιμπρέτο Πιέτρο Μεταστάζιο, στην πρώτη παγκόσμια αναβίωση 250 χρόνια μετά την πρεμιέρα της το 1762 στο Τεάτρο Κομουνάλε της Μπολόνια.
Η όπερα βρισκόταν στην αφάνεια όταν τυχαία ανακάλυψε ένα χειρόγραφό της ο Τζουζέπε Σιγκισμόντι ντε Ρίζιο που διευθύνει την Καμεράτα – Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής στην πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση του έργου που θα κυκλοφορήσει διεθνώς. Τη διεύθυνση της Καμεράτας με όργανα εποχής στην παράσταση έχει αναλάβει ο Γιώργος Πέτρου.
Είναι μια διεθνής συμπαραγωγή – μαζί με την «Et Ιn Arcadia ego» και με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης – που θα ανέβει σε ευρωπαϊκές σκηνές: στο Κόβεντ Γκάρντεν, στο Βερολίνο και ενδεχομένως το καλοκαίρι σε υπαίθριο θέατρο στην Ελλάδα.
Πολυπολιτισμικό το κλίμα και στις πρόβες με τη γαλλίδα σοπράνο Ελέν Λεκόρ, την τουρκάλα με διεθνή καριέρα Μπουρτσού Ουγιάρ και τον βρετανό σκηνοθέτη Νάιτζελ Λάουρι. Και τους Ελληνες: Μαίρη – Ελεν Νέζη, Ειρήνη Καράγιαννη, Βασίλη Καβάγια, Αρτέμιδα Μπόγρη.
«Εχουμε ανάγκη από Κλέλιες… Από συνεργασίες, δηλαδή. Ωστε να συνεχίζουμε να είμαστε δημιουργικοί σε καιρούς κρίσης» λέει ο Πάρις Μέξης.
Σιωπηλός παρατηρητής, ο σκηνοθέτης της παράστασης Νάιτζελ Λάουρι περιμένει, στο μεταξύ, για ακόμη ένα «πέρασμα». «Τι γνώμη έχεις για τα μαλλιά μου;» τον ρωτά η Ειρήνη Καράγιαννη. Ο Πάρις Μέξης τού δείχνει βίντατζ γυαλιά ηλίου: «Μήπως είναι πολύ σκούρος ο φακός;». Και μια υφασμάτινη κούκλα: «Είναι αρκετά βαριά;».
Και οι δύο φρόντισαν ώστε να μεταφερθεί στο σήμερα μια όπερα γεμάτη δράση, σαν πολεμική περιπέτεια. «Θέλησα η παράσταση να έχει παιχνιδιάρικη διάθεση» λέει στα «ΝΕΑ» ο Λάουρι.
Το στόρι της όπερας τοποθετείται σε μια περίοδο ανακωχής κατά τον πόλεμο μεταξύ Ρωμαίων και Ετρούσκων. Οι ήρωες, στην παράσταση του Μεγάρου, γίνονται παιχνίδια στα χέρια ενός παιδιού μέσα στο παιδικό δωμάτιο.