Εν αρχή ην η ιδεολογία

Oι φίλοι του ΠΑΣΟΚ και περί του ΠΑΣΟΚ «κεντροαριστερού» χώρου συμπαθούντες θα ήταν χρήσιμο, και στον βαθμό που ειλικρινά επιδιώκουν την ανασύσταση της κεντροαριστερής παράταξης στην ελληνική πολιτική ζωή, να συν-διαλεχθούν κατ’ αρχάς με τα παρακάτω τέσσερα ερωτήματα – κριτικές παρατηρήσεις:

1. Πώς καθορίζεται σήμερα η διαιρετική τομή Αριστεράς – Δεξιάς και πώς εσείς αυτοτοποθετείστε στη σχετική κλίμακα;

2. Ποια βαρύτητα αποδίδετε στην «ταξικότητα» της ψήφου και σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς οφείλει να έχει ευδιάκριτα ταξικά χαρακτηριστικά;

3. Σε ποιο βαθμό ο τηλεοπτικός «νεολαϊκισμός» οδήγησε το ΠΑΣΟΚ σε φαινόμενα έντονης ιδεολογικής «αποπολιτικοποίησης» και ταύτισης της πολιτικής πράξης με κενού περιεχομένου «αισθητικοποιήσεις»;

4. Σε ποιο βαθμό η επικοινωνία υποκατέστησε την πολιτική, η διαχείριση το όραμα, η συναίνεση τη σύγκρουση, η ατομικότητα τη συλλογικότητα;

Εν συντομία, αυτό που θέλω να καταδείξω είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα αγγίξει ξανά τις μάζες μόνο όταν μιλήσει πάλι για την πολιτική, για τα αντικρουόμενα κοινωνικά συμφέροντα, για όλα όσα σε μια κοινωνία χωρίζουν αντικειμενικά τους ανθρώπους σε «πάνω» και σε «κάτω», σε προνομιούχους και απόκληρους όχι γιατί κάποια θεϊκή μοίρα το επέλεξε, αλλά γιατί κάποιοι λίγοι ορίζουν τη μοίρα των πολλών. Μόνο όταν οι λέξεις αποκτήσουν και πάλι το πραγματικό τους νόημα, όταν το εμείς ξαναβρεί τη χαμένη του σημασία, όταν μια νέα ουτοπία συνεγείρει και μαζικά κινητοποιήσει τις αποπροσανατολισμένες ατομικότητες, και κυρίως όταν τα δημόσια πρόσωπα πάψουν για λόγους εκλογικού τακτικισμού να προσαρμόζουν τον πολιτικό τους λόγο στις ανάγκες μιας τηλεοπτικής «πολιτικής επικοινωνίας», μπορεί να υπάρξει μια δημιουργική προοπτική για το ΠΑΣΟΚ και τους συμμάχους του. Ξεκινήστε λοιπόν από αυτό: φιλελεύθερος καπιταλισμός λέγεται και δεν είναι καθόλου ανθρώπινος.

Ο Νίκος Κάπλαντζης είναι διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών