Πείτε μου, γιατρέ μου…

Ο ΜΑΪΝΤΑΝΟΣ στη σαλάτα και ο Μίμης Ανδρουλάκης στην πολιτική είναι δύο διαχρονικές σταθερές. Το λέω γιατί ο βουλευτής Β’ Αθηνών του ΠΑΣΟΚ και άλλοτε στέλεχος του Περισσού έχει βάλει ένα χεράκι στην προσέγγιση του Ευάγγελου Βενιζέλου με τον Ανδρέα Λοβέρδο. Πριν όμως φθάσω σε αυτό, πρέπει να σας μιλήσω για την προσέγγιση του Μίμη με τον Δημήτρη Κρεμαστινό. Αυτή χρονολογείται από τότε που ο Ανδρουλάκης ήταν «αγαπημένο παιδί» και, βέβαια, στενός συνεργάτης του Χαρίλαου Φλωράκη. Ο δε Κρεμαστινός ήταν θεράπων ιατρός του Ανδρέα Παπανδρέου.

Μίμης και Δημήτρης

ΑΝΑΤΡΕΧΩ λοιπόν στην περίοδο του 1989-90 για να σας πω ότι ο Χαρίλαος εκτιμούσε τον Κρεμαστινό. Και τον έβλεπε ως υπουργό Υγείας στις οικουμενικές κυβερνήσεις της εποχής. Ομως η θεραπευτική σχέση του επιφανούς καρδιολόγου με τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ λειτούργησε τελικά απαγορευτικά. Οπως μου εξηγείται, τις εποχές εκείνες το ιατρικό απόρρητο εθεωρείτο ανυπέρβλητο κώλυμα. Εν πάση περιπτώσει, η ζωή βρίσκει τον δρόμο της και ο Κρεμαστινός εξελέγη τελικά βουλευτής Δωδεκανήσων. Αλλά η φιλία με τον Μίμη παρέμεινε.

Τόνι και Γκόρντον

ΠΑΝΤΑ επινοητικός αλλά και ενημερωμένος για τα διεθνή, ο Ανδρουλάκης αρθρογράφησε παρομοιάζοντας τον Βενιζέλο και τον Λοβέρδο με το δίδυμο Μπλερ και Μπράουν. Τόνι και Γκόρντον κατάφεραν να διευθετήσουν τις φιλοδοξίες τους για την ηγεσία κι αυτό εξασφάλισε σταθερότητα στους Εργατικούς που έτσι κυβέρνησαν δεκατρία χρόνια. Η τοποθέτηση αυτή ήταν ένα θετικό κάδρο που βοήθησε στην επανένωση των δύο καθηγητών Νομικής. Ο Ανδρέας έκανε μια πρώτη συνάντηση με τους Ανδρουλάκη και Κρεμαστινό μια Παρασκευή στο ιατρείο του δευτέρου. Τους είπε ότι θα μπορούσε να γίνει μια διευθέτηση μεταξύ αυτού και του Βαγγέλη στη βάση του δημοσκοπικού προβαδίσματος. Και τους συνέστησε να κάνουν επαφές με τον Απόστολο Κακλαμάνη, τον Κώστα Γείτονα και τον ίδιο τον Βενιζέλο. Λέγε λέγε, Μίμης και Κρεμαστινός έφεραν Ανδρέα και Βαγγέλη πιο κοντά ώστε να φθάσουμε τελικά στο ραντεβού της περασμένης Πέμπτης στο γραφείο του Κώστα Σκανδαλίδη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: όπως η νίκη – έτσι και ο συμβιβασμός – έχει πολλούς πατέρες.