«Δεν επιχειρώ καμία πατροκτονία»

Γιάννης Δούκας

«Δεν επιχειρώ καμία πατροκτονία»

Στην πρώτη ποιητική συλλογή του 30χρονου Γιάννη Δούκα υπάρχουν ποιήματα εμπνευσμένα από την επικαιρότητα: από το ότι λ.χ. υπάρχουν στη σημερινή Ευρώπη άνθρωποι που πεθαίνουν, αλλά ο θάνατός τους δεν ανακαλύπτεται παρά μετά από χρόνια εφόσον κανείς δεν τους αναζητά (Zeitmaschine). Διαβάζει όμως κανείς και ποιήματα εμπνευσμένα από ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα: από τον Γκράμσι (Στη Βενετία ψάχνοντας), από τον Βελουχιώτη (Στο φαράγγι του Φάγγου), αλλά και από τον Αλέξη Γρηγορόπουλο (Στην εποχή του κάτι σαν ). «Θα ξαναγυρίζουμε για πολλά χρόνια στον Δεκέμβρη του 2008», υποστηρίζει, «για να καταλάβουμε γιατί ο θυμός και οι εντάσεις της ελληνικής κοινωνίας δεν μπορούν να διοχετευθούν με δημιουργικό τρόπο». Ο τόνος των ποιημάτων του είναι αναστοχαστικός με απόχρωση σαρκαστική ή ειρωνική, αλλά όχι πολεμική ούτε απομυθοποιητική. Γιος της πεζογράφου Μάρως Δούκα, πτυχιούχος φιλόλογος που ερευνά στο διδακτορικό του την πρόσληψη της αρχαιότητας στους ποιητές της γενιάς του ’70, ο Γ. Δούκας εξηγεί: «Δεν πιστεύω πως κερδίζει κανείς από την κατεδάφιση ακόμα και των στραβά κτισμένων κτιρίων. Ως νέος ποιητής, δεν επιχειρώ λοιπόν καμία πατροκτονία του πολιτισμικού, πολιτικού, ή ιστορικού παρελθόντος. Το διαχειρίζομαι όμως με τρόπο που πιστεύω πως θα με βοηθήσει να βρω τη δική μου έκφραση αλλά και να “δω” τον κόσμο γύρω μου. Ανήκω στη γενιά που αναζητά εναγωνίως την προσωπική της ταυτότητα».

Γιάννης Δούκας, «Στα μέσα σύνορα», Πόλις