Οι μικροί θεατές που έγιναν γονείς

Περίπου τέσσερις δεκαετίες μετά την πρεμιέρα του «Οδυσσεβάχ» (1981) και της «Ντενεκεδούπολης» (1975), το θέατρο «Πόρτα» και η Παιδική Σκηνή του ΚΘΒΕ, αντιστοίχως, ξυπνούν τις αναμνήσεις σε όλους εκείνους που ως παιδιά παρακολούθησαν τότε τις παραστάσεις και ως γονείς σήμερα επιλέγουν να τις ξαναδούν μαζί με τα παιδιά τους. Η συγγραφέας της «Ντενεκεδούπολης» Ευγενία Φακίνου επιβεβαιώνει το «μεγάλωμα των γενεών» κάνοντας μάλιστα αναφορά στη γιορτή που διοργανώθηκε πριν από πέντε χρόνια σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας (Ιανός), με αφορμή τα 36 χρόνια από το πρώτο ανέβασμα της «Ντενεκεδούπολης». «Ηταν ένα πάρτι ενηλίκων από το οποίο πέρασαν τρεις γενιές ανθρώπων. Ανθρωποι που είδαν την παράσταση όταν ήταν μικροί και που, χρόνια μετά, έφεραν μαζί τους τα παιδιά και τα εγγόνια τους».

Νατάσσα Ντεμίρη,

Δημήτρης και Νικόλας, 6 ετών

«Μου είχαν μείνει τα χρώματα και τα κοστούμια»

«Το 1981, όταν ανέβηκε πρώτη φορά ο «Οδυσσεβάχ», ήμουν 7 χρονών. Αν και δεν θυμάμαι πολλά πράγματα, μου έχουν μείνει στο μυαλό τα ωραία χρώματα της παράστασης και τα κοστούμια. Ηταν μια προσεγμένη προσπάθεια που μου έμεινε στο μυαλό ως μια ωραία ανάμνηση. Αυτός μάλιστα είναι και ο λόγος που αποφάσισα να φέρω τα παιδιά μου φέτος στην παράσταση. Θυμήθηκα τις δικές μου αναμνήσεις και σκέφτηκα πως θα τους αρέσει. Η Ξένια Καλογεροπούλου, το θέατρο “Πόρτα” και η προσωπική μου εμπειρία ήταν εγγύηση πως και τα παιδιά μου θα περάσουν όμορφα».

Κωνσταντίνα Παπαδημητροπούλου, Σπύρος 8 ετών και Γιώργος 11

«Πόσο ωραία είχα περάσει!»

«Τα τελευταία τέσσερα χρόνια που μένω στην Πάτρα πως οι παραστάσεις είναι ένα από τα πράγματα που μας λείπουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που μια παιδική παράσταση αποτελεί αφορμή για να έρθω με τα παιδιά στην Αθήνα. Στην περίπτωση του “Οδυσσεβάχ” δεν το πολυσκεφτήκαμε. Οταν η αδελφή μου μας πρότεινε να δούμε δεχτήκαμε αμέσως γιατί θυμήθηκα πόσο ωραία είχα περάσει το 1981 σε ηλικία 12 ετών. Ηταν μια παράσταση καταπληκτική και πρωτοποριακή για την εποχή της, όσο μπορώ να θυμάμαι. Το ότι ανεβαίνει και πάλι στο θέατρο “Πόρτα” από την Ξένια Καλογεροπούλου ήταν για εμένα εγγύηση του καλού αποτελέσματος» (Η κ. Παπαδημητροπούλου φαίνεται δεξιά στη φωτογραφία).