Αινιγματικός συγγραφέας

Το 1977, έναν αιώνα και κάτι μετά τον θάνατο του Ιζιντόρ Ντικάς, η έρευνα ανακάλυψε τη μοναδική φωτογραφία του, όμως οι λεπτομέρειες της ζωής του που γνωρίζουμε εξακολουθούν να είναι ελάχιστες. Γεννημένος στο Μοντεβιδέο της Αργεντινής, ορφανός από μητέρα προτού γίνει δύο χρόνων, ο νεαρός συγγραφέας του «Μαλντορόρ» φθάνει στα 14 του στο Παρίσι έχοντας βιώσει την καταπίεση και τον αποκλεισμό από τον πατέρα, τους καθηγητές και τους συμμαθητές του. Εχει κλίση στα μαθηματικά και ετοιμάζεται να δώσει εξετάσεις στην Πολυτεχνική Σχολή, αλλά αντ’ αυτού θα αρχίσει να γράφει πυρετωδώς τις νύχτες, καθισμένος στο πιάνο του και χτυπώντας τα πλήκτρα καθώς συνθέτει την πεζή ποίησή του με τα υλικά της αντιποίησης. Το πρώτο «τραγούδι» του «Μαλντορόρ» κυκλοφορεί αυτόνομο το 1868, χωρίς το όνομά του. Τα υπόλοιπα τυπώθηκαν το 1869, αλλά δεν κυκλοφόρησαν, και το 1870 ο Ντικάς πεθαίνει στα 24 του. Θα «ανακαλυφθεί» και θα εκδοθεί δύο δεκαετίες αργότερα κι έπειτα θα επανεκτιμηθεί από την κοινότητα των γραμμάτων, με πρώτους τους υπερρεαλιστές που θα τον θεωρήσουν πρόδρομό τους. Αλλα γραπτά του δεν έχουν σωθεί παρά μόνο κάποιες επιστολές του σε έναν κριτικό και στον βέλγο εκδότη του. Εκεί υπερασπίζεται τη σκανδαλώδη θεματική του επικαλούμενος και άλλα έργα της λογοτεχνίας του κακού, όπως του Μίκιεβιτς («Κόνραντ»), του Μπάιρον («Μάνφρεντ»), του Μποντλέρ, του Μισέ. Μονάχα που ο «Μαλντορόρ» είναι «πολύ πιο

φοβερός».