«Εγώ σνομπ; Η ίδια η γλώσσα είναι σνομπ»

Τον έχουν χαρακτηρίσει σνομπ και ακατανόητο. «Η ίδια η γλώσσα είναι σνομπ», λέει ο Δημήτρης Δημητριάδης. «Οταν δεν μπορούμε να εκφραστούμε, μπερδεύουμε τα λόγια μας, χρησιμοποιούμε ένα μικρό φάσμα λέξεων, είναι η ίδια η γλώσσα που αρχίζει να μη μας καταδέχεται και να γίνεται σνομπ.

Απεχθάνομαι αυτήν τη λεγόμενη λαϊκότητα και την εύκολη πρόσβαση την οποία αποκτά η γραφή στη σημερινή λογοτεχνία. Σήμερα, διάφοροι κύριοι και κυρίες γράφουν μια λογοτεχνία που υποβιβάζει τον αναγνώστη και την ίδια τη λογοτεχνία. Η λογοτεχνία δεν αρκείται στον εαυτό της, είναι μια συνεχής αναζήτηση. Γι’ αυτό και όλες οι μεγάλες εποχές της είναι ανατροπές του πριν, ουσιαστικές ρήξεις που έχουν στόχο και αγγίζουν άμεσα το ζήτημα που ονομάζουμε σήμερα κρίση. Το κυριότερο χαρακτηριστικό της κρίσης είναι η αποτελμάτωση. Που έχει στοιχεία φιλαρέσκειας, βολέματος, εφησυχασμού. Δεν μιλώ για τα μπεστ σέλερ κάποιων κυριών. Μιλάω για αυτό το είδος αριστερού ελεήμονος λόγου ορισμένων που δηλώνουν ακόμα αριστεροί. Αν θέλουμε να δώσουμε έναν ορισμό στη λέξη αριστερός, είναι η αυτοαναίρεση».