Και ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα

Ο Σαρκοζί με τη Μέρκελ σε ένα τρυφερό ενσταντανέ που συμβολίζει υποτιθέμενη κατάργηση των αβυσσαλέων διαφορών που ταλανίζουν την ευρωπαϊκή ήπειρο; Ή ο Πάπας με τον θρησκευτικό ηγέτη των μουσουλμάνων σε αντίστοιχης γλυκεράδας φιλήματα που υποτίθεται καταργούν την απειλή από την πιο σκληρή και επικίνδυνη σύγκρουση, τη θρησκευτική;

Το χειρότερο σε όλο αυτό το παραμυθένιο, διαφημιστικό love story μεταξύ ηγετών είναι ότι εμφανίζεται σε μια στιγμή που ο κόσμος είναι αποκαρδιωμένος από την παρατεινόμενη σύγχυση μεταξύ οικονομίας και πολιτικής, κεφαλαίων και ιδεών, αντιπροτείνοντας εκείνη τη γλυκιά, χυλωμένη πραγματικότητα των εποχών της οικονομικής ευμάρειας. Τότε που διαφόρων ειδών διαφημιστικά παραμύθια προσέφεραν άλλοθι σε όσους επιθυμούσαν να συμφιλιώσουν αντιφατικούς κόσμους.

Πλήθος προϊόντων λάιφ στάιλ, διασκεδάσεις κ.λπ. προσφέρονται με το αμπαλάζ μιας διαφημιστικής ιστορίας που συμβιβάζει θαυμάσια τα αλλοτινά ασυμβίβαστα. Ενας πρώην επαναστάτης και κατόπιν πολύ επιτυχημένος επιχειρηματίας μπορούσε να είναι και υπόδειγμα ενός ανθρώπου ο οποίος δεν «σταματά να προχωράει εμπρός». Ολα συνδέονταν με βάση έναν ιδανικό «κοινό παρονομαστή» που έμοιαζε να μπορεί να συνθέσει τον σπαρασσόμενο από κολοσσιαίες διαφορές κόσμο.

Ωστόσο, μόλις βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τα προβλήματα που είχαν παραχωθεί κάτω από τον χυλό τών τότε ευημερουσών αγορών. Πόσα τοξικά δάνεια ελληνικών νοικοκυριών καλύφθηκαν πίσω από μπουζουκογλέντια και χλιδάτες ζωές ασύμβατες με την πραγματική οικονομική κατάσταση όλων αυτών που έσπευδαν να «ζήσουν το παραμύθι»; Και πόσα από αυτά τα παραμύθια αφηγήθηκε η τηλεόραση εκπαιδεύοντας το φιλοθέαμον κοινό να ψεύδεται για τον ίδιο του τον εαυτό!

Εκεί, στις ίδιες οθόνες, με ή χωρίς διαφημιστικά «φιλάκια», οι βαθιές αντιθέσεις αναδύονται με σφοδρότητα. Ολα on camera, μια και τίποτε πλέον δεν μένει στη σκιά. Τι να πρωτολύσουμε;

Η Ευρώπη της αλληλεγγύης και του κοινού νομίσματος συνειδητοποιεί ότι ζούσε σε ένα παραμύθι. «Το ευρώ δεν είναι νόμισμα της αλληλεγγύης, είναι ιεραρχικό» ακούμε καθηγητή της οικονομίας να αναλύει στην εκπομπή της ΝΕΤ «Η Ευρώπη των 27». Μια εκπομπή η οποία, συνοψίζοντας τη διαδρομή της κρίσης και των οικονομικών όρων που από «απαγορευμένοι» στην αρχή έγιναν ο ιδανικός στόχος προς επίτευξη κατόπιν – όπως το «κούρεμα» -, άφηνε να εννοηθεί το συμπέρασμα ότι λύσεις δεν διαφαίνονται όσο δεν υπάρχει κεντρικός έλεγχος της οικονομίας, με μια απώλεια της εθνικής, οικονομικής κυριαρχίας. Αλλά το γενικό ουδόλως παραμερίζει το ειδικό. Αντιθέτως, μοιάζει να διανύουμε εποχή μεγάλων ξεκαθαρισμάτων αφού τις τελευταίες ημέρες όλο και συχνότερα γινόμαστε οι τηλεθεατές μάρτυρες αντιθέσεων μεταξύ πολιτικών στους ίδιους χώρους, οι οποίοι για πρώτη φορά εκστομίζουν ο ένας για τον άλλον την πολιτική τους γνώμη. Καλεσμένος στην «Πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ, ο Φαήλος Κρανιδιώτης ανοίγει το θέμα που θα τον φέρει σε σύγκρουση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να ανταλλάξουν κατόπιν δημοσίως τη γνώμη τους ο ένας για τον άλλον.

Και το πρωί της Κυριακής σε τηλεφωνική της επικοινωνία με την εκπομπή «Mega Σαββατοκύριακο» η Φωτεινή Πιπιλή της ΝΔ θα εκφραστεί χωρίς να μασάει τα λόγια της εναντίον του Κωστή Χατζηγάκη της ΝΔ, λέγοντας ότι όταν ήταν υπουργός εξέθεσε το κόμμα με την πολιτική που άσκησε με την υπόθεση «Αγρογή» και «εκμαύλισε νέους οι οποίοι ήθελαν να εργαστούν» με τα ρουσφέτια, τα οποία οι νέοι βουλευτές, όπως η ίδια, αρνούνται για λόγους ιδεολογικούς και ουσίας.

Από εκπομπή σε εκπομπή, από ξέσπασμα σε ξέσπασμα, η επικοινωνία με καταλύτες όλα τα ηλεκτρονικά μέσα αποτινάσσει την αυστηρή «επιτήρηση» του μέχρι χθες «κοινού παρονομαστή» των αγορών και των κομματικών σχηματισμών που χύλωνε τις αντιθέσεις. Με άλλα λόγια, δεν έχει πλέον καμιά σημασία ποιοι ηγέτες θα εμφανιστούν συμβολικά να «φιλιούνται» αλλά αν ο καινούργιος κόσμος θα συμπεριλαμβάνει και αυτούς και τα διαφημιστικά «φιλάκια» τους.