[Προβολείς] Φρενήρης αδράνεια
2 λεπτά
Ας σταθούμε λίγο. Ας συνέλθουμε από την υπερβολική δόση πολιτικής αδρεναλίνης. Ας μετρήσουμε: τι έχει γίνει από τις 2 Σεπτεμβρίου; Πόσο προχώρησε η χώρα από τη στιγμή που απέπεμψε τους «υπηρεσιακούς» τροϊκανούς, ζητώντας «πολιτική» διαπραγμάτευση για το έλλειμμα; Τι άλλο πέτυχε έκτοτε, παρά να δυναμιτίσει η ίδια τη συμφωνία για το χρέος που οι εταίροι ετοίμασαν για χάρη και ερήμην της;
Τους δύο τελευταίους μήνες η χώρα κυνηγάει την ούρα της. Κλονίζεται εσωτερικά, από τον θίασο που παίζει και ξαναπαίζει την ίδια παράσταση: πώς να κάνεις τα πάντα για να αποφύγεις το αυτονόητο.
Σε αυτή τη φρενήρη αδράνεια έχει τελματώσει το μεγάλο μας πρόβλημα. Οι εξελίξεις ήταν δραματικές μόνο με όρους τηλεοπτικούς. Στην όντως πολιτική – στο Φορολογικό, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αναδιάρθρωση της διοίκησης, τα κλειστά επαγγέλματα – τίποτε δεν «εξελίχθηκε».
Οι μόνοι που ξεχώρισαν από την κρίση μεταπολιτευτικής επιληψίας ήταν οι βουλευτές που απέτρεψαν τη κηπουρική επιλογή για την πρωθυπουργία. Είτε από πολιτική ωριμότητα είτε απλώς από ένστικτο αυτοσυντήρησης, διέσωσαν τα τελευταία υπολείμματα αξιοπιστίας των θεσμών.
Η ανάδυση αυτού του τόξου του ορθολογισμού, που διαπερνά τις κομματικές γραμμές, είναι και η μόνη «εξέλιξη». Το μόνο βήμα προόδου από την παραδοσιακή αβουλία της αγέλης. Κατά τα άλλα, η παράσταση δεν τελείωσε. Ο θίασος δεν σχόλασε. Ο χειμώνας μόλις άρχισε.
mtsintsinis@dolnet.gr














