Μαγειρική έμπνευση και τηλεοπτική απειρία

Εισήχθη στον φωτογενή ελέω τηλεοπτικής ένδειας θίασο των τηλεμαγείρων διά της νικηφόρου συμμετοχής του στο μαγειρικό ριάλιτι «Master shef». Αν και δύσκολα θα χαρακτηριζόταν «επικοινωνιακός», ο Ακης Πετρεντζίκης (φωτογραφία αριστερά) – με την έννοια ότι μιλάει δύσκολα και συνήθως μόνο για τη μαγειρική του – έχει βασικό τηλεοπτικό προσόν του τη νεανική, ευκίνητη φιγούρα του, που μοιάζει να «κοντράρει» το συμβατικό στερεότυπο του ευτραφούς και ώριμου σε ηλικία μαέστρου των κατσαρολικών. Και η τηλεόραση αγαπά τις αντιθέσεις που κεντρίζουν την περιέργεια του φιλοθεάμονος. Για τους δεινοσαυρικούς ειδήμονες της γευσιγνωσίας, ίσως το νεαρόν της ηλικίας του αποτελεί μειονέκτημα. Για μας, τους θεατές και ερασιτέχνες της κατσαρόλας, μεγαλύτερη σημασία έχει η ικανότητα να συγκεντρώνει σε κατανοητές, σύντομες φράσεις τα υλικά και την αφήγηση της εκτέλεσης των συνταγών. Αν και παθιασμένος με το αντικείμενό του, οι ευφάνταστες και απλές μαγειρικές δημιουργίες του απαιτούν και ανάλογη τηλεοπτική παρουσίαση. Θέμα εμπειρίας.

Ισως, δεν έχει και την κατάλληλη «βοήθεια» από τη Φαίη Σκορδά, που παρασύρεται από τον πανικό του μαγειρικού πάγκου και σε συνδυασμό με την ανάγκη να διανθίσει τη ρουμπρίκα της μαγειρικής με χαριτωμενιές, χάνεται ο ειρμός μιας πολύ αυστηρής διαδικασίας, όπως είναι η μαγειρική. Τέχνη της απόλυτης τάξης, παρά τις πάμπολλες συνδυαστικές εκδοχές των υλικών, και ως εκ τούτου ο τηλεοπτικός λόγος γι’ αυτήν επιβάλλεται να υπακούει στους ίδιους κανόνες ευταξίας.