Σύγχρονος Μόγλης στη σκηνή
«Εμένα οι φίλοι μου είχαν ουρά και υγρή μουσούδα», λέει ο Ιβάν διά στόματος Αρη Σερβετάλη σε έργο για την αληθινή ιστορία ενός παιδιού που επιβίωσε μακριά από τους ανθρώπους ως μέλος μιας αγέλης σκυλιών
Ο μικρός Ιβάν, τον οποίο ερμηνεύει ο Αρης Σερβετάλης, κατάφερε να βρει τη στοργή μέσα από τη σχέση του με τα σκυλιά. Ακόμη και σήμερα βλέπει στον ύπνο του ότι τρέχει στους δρόμους με σκυλιά, όπως εξομολογείται από τη σκηνή του Θεάτρου Προσκήνιο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Μόσχα, χειμώνας του 1996. Ενα τετράχρονο παιδί φεύγει από το σπίτι του, μην αντέχοντας την κακοποίηση που δέχεται από τον πατριό. Καταφέρνει να επιζήσει στους επικίνδυνους δρόμους της πόλης μετά την ένταξή του σε μια αγέλη σκυλιών.
Η αληθινή αυτή ιστορία του μικρού Ιβάν Μισούκοβ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη βρετανίδα συγγραφέα Χάτι Νέιλορ. Το έργο της «Ο Ιβάν και τα σκυλιά», που ήταν υποψήφιο για βραβείο Λόρενς Ολίβιε 2011, αφηγείται την πορεία ενός σύγχρονου Μόγλη στη Μόσχα τη δεκαετία του ’90. Και ζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου Προσκήνιο, στην παράσταση του Γιώργου Οικονόμου.
Υπάρχει ένας κόσμος, όπως λέει ο σκηνοθέτης, τον οποίο κατανοούμε σήμερα σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι πριν από 5-10 χρόνια, στην εποχή του lifestyle. Ο Αρης Σερβετάλης τον παρουσιάζει μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που ζει (και επιζεί) στη Μόσχα.
Την περίοδο που διαδραματίζεται η ιστορία του μικρού Ιβάν, πολλές οικογένειες στη Μόσχα για να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά προβλήματα εγκατέλειπαν ό,τι και όποιους (παιδιά, σκυλιά) δεν μπορούσαν πια να συντηρήσουν.
«Με ήπιο τρόπο το έργο αφηγείται μια σκληρή ιστορία. Θίγοντας διαχρονικά θέματα όπως είναι το ένστικτο της επιβίωσης, η ανάγκη για εστία και για ταυτότητα, η φύση, η αδικία, η βία. Για να καταλήξει στο αισιόδοξο μήνυμα ότι υπάρχει τρόπος επιβίωσης», λέει στα «ΝΕΑ» ο Γιώργος Οικονόμου.
Ο Ιβάν δεν εγκαταλείφθηκε από την οικογένειά του αλλά το έσκασε τρομοκρατημένος από τον βάναυσο πατριό του. Για να βρεθεί σε ένα τοπίο εξαθλίωσης στους δρόμους της Μόσχας. Απογοητευμένος από τους ανθρώπους, αναζήτησε αλλού την προστασία: σε μια αγέλη σκύλων. «Το ανθρώπινο στοιχείο ήταν για εκείνον συνυφασμένο με τη βία, το ψέμα, την απειλή και τον βιασμό», λέει ο σκηνοθέτης.
Η μουσική της παράστασης είναι του Νίκου Πορτοκάλογλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια έχει κάνει ο Κώστας Βελινόπουλος και τους φωτισμούς ο Γιάννης Δρακουλαράκος.
Google news
